Μελετητές από το Ohio State University διαπίστωσαν αρχικά ότι πολλοί ενήλικες άνω των 65 ετών, ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση, δήλωσαν ότι η αίσθηση μοναξιάς που ένιωθαν ήταν εντονότερη κατά την διάρκεια της πανδημίας, σε σύγκριση με πριν.
Ωστόσο, εκείνοι που υπέφεραν περισσότερο από μοναξιά φαίνεται να ήταν όσοι αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην χρήση της πιστωτικής τους κάρτας προκειμένου να αντιμετωπίσουν έκτακτες δαπάνες που προέκυψαν την συγκεκριμένη περίοδο.
Σύμφωνα με την Cäzilia Loibl, συν-συγγραφέα της μελέτης και Καθηγήτρια στο Κολλέγιο Εκπαίδευσης και Ανθρώπινης Οικολογίας της Πολιτείας του Οχάιο, η έρευνα εστίασε στο πώς οι δαπάνες που χρεώνονται στον λογαριασμό μιας πιστωτικής μπορεί να συνδεθούν άμεσα με τη μοναξιά σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας.
Και μπορεί οι ειδικοί να μην μπορούν να δώσουν ακλόνητη επιστημονική εξήγηση για αυτή την σύνδεση ωστόσο όπως εκτιμά η Madeleine Drost, Διευθύντρια Έρευνας στο Κολέγιο Δημοσίων Υποθέσεων John Glenn του Οχάιο η οποία επίσης συμμετείχε στην μελέτη «όσοι κουβαλούν αυτό το οικονομικό βάρος είναι πολύ αγχωμένοι και μπορεί να μην αισθάνονται άνετα να το συζητήσουν με φίλους τους, ίσως ακόμη και με την οικογένειά τους . Αυτό μπορεί να οδηγήσει τους ηλικιωμένους σε μια κατάσταση απομόνωσης και μικρότερης αλληλεπίδρασης με μέλη της κοινότητάς τους», εξηγεί.
Τα στοιχεία της μελέτης
Στην έρευνα, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο ιατρικό περιοδικό PLOS One, συμμετείχαν 7.149 ενήλικες ηλικίας 65 ετών και άνω και οι οποίοι συμμετείχαν στην Έρευνα Επιπτώσεων COVID, που διεξήχθη από τον ερευνητικό οργανισμό NORC του Πανεπιστημίου του Σικάγο.
Οι ειδικοί, συνολικά πήραν συνεντεύξεις από τους συμμετέχοντες τρεις διαφορετικές φορές, μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου 2020, με το lockdown να είναι ήδη σε ισχύ.
Τα ευρήματα έδειξαν ότι γενικά το υψηλότερο εισόδημα και ο πλούτος δεν αποτέλεσαν ασπίδα προστασίας των ηλικιωμένων έναντι της αίσθησης μοναξιάς που βίωναν κυρίως κατά τους πρώτους μήνες της πανδημίας.
«Η μοναξιά έπληξε ανθρώπους σε όλο το οικονομικό φάσμα», διευκρινίζει η Cäzilia Loibl.
Όμως η αναγκαιότητα κάλυψης μιας έκτακτης οικονομικής ανάγκης, ήταν τελικά ο παράγοντας που έκανε τη διαφορά, εύρημα που προέκυψε όταν οι συμμετέχοντες ρωτήθηκαν πώς θα πλήρωναν μια απροσδόκητη δαπάνη που κοστίζει 400 δολάρια.
Όσοι απάντησαν ότι θα το χρέωναν στην πιστωτική τους κάρτα και θα το αποπλήρωναν σε βάθος χρόνου, έτειναν να έχουν υψηλότερα επίπεδα μοναξιάς από εκείνους που δήλωσαν ότι μπορούσαν να πληρώσουν αμέσως τον λογαριασμό.
Η συγκεκριμένη διαπίστωση συνάδει και με προηγούμενες έρευνες που είχαν δείξει ότι το χρέος της πιστωτικής κάρτας συνδέεται με το οικονομικό στρες στους ηλικιωμένους και αντίστοιχα αυτό το άγχος συσχετίζεται με υψηλότερα επίπεδα μοναξιάς, όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές.
Μακροχρόνιες συνέπειες
Προσπαθώντας να κωδικοποιήσουν τις επιστημονικές τους παρατηρήσεις, οι μελετητές διερεύνησαν αν η χαλάρωση των περιορισμών του lockdown που σταδιακά ήρθε, βοήθησε στη μείωση του αισθήματος μοναξιάς που ανέφεραν οι συμμετέχοντες. Προς έκπληξη τους, η απάντηση ήταν αρνητική.
«Η ισχυρή συσχέτιση της μοναξιάς με την έλλειψη κεφαλαίων έκτακτης ανάγκης και τα μέτρα για τον COVID-19 δεν βελτιώθηκε για τους ερωτηθέντες στο δείγμα μας μετά την άρση των περιορισμών», τόνισε η Loibl γις να συμπληρώσει ότι αυτό το γεγονός υποδεικνύει τις μακροχρόνιες συνέπειες της μοναξιάς που βιώνει κανείς λόγω περιορισμένων αποταμιεύσεων.
Ενώ αυτή η μελέτη πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας της COVID-19, οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα ευρήματα θα είναι παρεμφερή και υπό άλλες συνθήκες.
Πηγές: news.osu.edu, news-medical.net
