Σε θολά και τρικυμιώδη νερά φαίνεται πως πλέει η φαρμακευτική πολιτική στη χώρα, παρότι η πανδημία έχει μεταξύ άλλων αναδείξει τη σημασία της ανάπτυξης εμβολίων και θεραπειών αλλά και το ρόλο των φαρμακευτικών εταιρειών στην παγκόσμια προσπάθεια για αντιμετώπιση της COVID-19. Το clawback, τόσο για τη νοσοκομειακή όσο και για την εξωνοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη, για άλλη μια χρονιά βαίνει αυξανόμενη.
Οι δεσμεύσεις της Κυβέρνησης και του Υπουργείου Υγείας για επαναπροσδιορισμό των πολιτικών και εξορθολογισμό της δαπάνης έχουν μπει αναπόφευκτα σε δεύτερη μοίρα, όμως φαίνεται πως ακόμη και βασικά ζητήματα, όπως ο περιορισμός της υπέρβασης της δαπάνης αλλά και η απαραίτητη επικοινωνία με το Υπουργείο, παραμένουν προβληματικά.
Ειδικότερα, όπως είχε γράψει και το News4Health, το clawback, το ποσό της υπέρβασης του κλειστού προϋπολογισμού για το φάρμακο, θα κλείσει και φέτος με νέα άνοδο. Όπως μαρτυρά και η 7η Τροποποίηση του Προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ, η εξωνοσοκομειακή δαπάνη θα κλείσει με clawback αυξημένο σχεδόν 136 εκατ. ευρώ πάνω από την αντίστοιχη περσινή υπέρβαση. Συγκεκριμένα, το φετινό clawback υπολογίζεται ότι κλείσει στα 923εκατ. ευρώ, αυξημένο κατά 17.3% (136 εκατ. ευρώ) από το 2019.
Φαρμακευτική δαπάνη: Νέα αύξηση της υπέρβασης του προϋπολογισμού παρά τις παρεμβάσεις
Θυμίζουμε ότι πεποίθηση της ηγεσίας του Υπουργείου Υγεία, η οποία είχε διατυπωθεί και ανοικτά, είναι πως το clawvback θα υποχωρούσε το 2020. Όπως φαίνεται, η Αριστοτέλους δεν επιβεβαιώνεται…
Σύμφωνα με πληροφορίες λοιπόν, στην επιστολή του Συνδέσμου Φαρμακευτικού Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΣΦΕΕ) προς τον Υπουργό και τον Υφυπουργό Υγείας (η οποία κοινοποιήθηκε και στον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών και τον Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργό), εκτός από τα παραπάνω σημειώνεται πως η απόφαση για νέα επέκταση του clawback κατά 2 χρόνια, από 2022 έως το 2024, καταδεικνύει την έλλειψη εμπιστοσύνης ότι τα μέτρα που εφαρμόζονται θα έχουν αποτέλεσμα.
Η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων είναι βέβαια μονόδρομος για τον έλεγχο του clawback, όπως είχε αναφερθεί και στην Enhanced Surveillance Report.
Αλλά και στο νοσοκομειακό φάρμακο, πληροφορίες αναφέρουν ότι θα πλησιάσει τα 589 εκατ. ευρώ, αυξημένο δηλαδή κατά 43 εκατ. ευρώ από το 2019, φθάνοντας στο 49% της δαπάνης.
Επισημαίνεται, δε, ότι η ζήτηση στο νοσοκομειακό περιβάλλον είναι αποκλειστικά ελεγχόμενη από την Πολιτεία, ενώ με εξαίρεση του σημαντικού φόρτου που δημιουργεί στα νοσοκομεία η νόσος COVID-19, οι υπόλοιπες δραστηριότητες είναι σε μεγάλο βαθμό σε υπολειτουργία.
Διερωτώνται, λοιπόν, οι εκπρόσωποι των εταιρειών κατά πόσο μπορούν μόνο οι φαρμακευτικές ανάγκες για την αντιμετώπιση της COVID-19 να αυξάνουν τη νοσοκομειακή δαπάνη ή αν πρόκειται για κάτι άλλο.
«Κατανοούμε πλήρως τις συνθήκες που όλοι βιώνουμε λόγω της πανδημίας, αλλά αυτή η ασύμμετρη, συνεχής και χωρίς προβλεψιμότητα υπερφορολόγηση του κλάδου, χωρίς κανένα ευρωπαϊκό προηγούμενο, αποτελεί τροχοπέδη ανάπτυξης και επένδυσης στην Ελλάδα», σημειώνεται στην επιστολή.
Για τις φαρμακευτικές εταιρείες λοιπόν απαραίτητη είναι η αναθεώρηση του νοσοκομειακού προϋπολογισμού, η κάλυψη των ανασφάλιστων πολιτών από την κοινωνική πρόνοια και η θέσπιση ανώτατου ορίου στο clawback.
