Μεταξύ των θεμάτων που εξετάστηκαν ήταν η σχέση του αθλητισμού υψηλού επιπέδου και της καρδιακής λειτουργίας, η ψυχική υγεία των αθλητών και το προσδόκιμο ζωής και η «υγιής γήρανσης» των αθλητών υψηλού επιπέδου.

«Το θέμα είναι πολύπλοκο», διαβεβαίωσε ο Δρ Jean-Philippe Hager, αθλητίατρος στη Λυών της Γαλλίας και συντονιστής του συνεδρίου, όπως αναφέρει το Medscape.

Προκειμένου να απαντήσει κατά πόσο οι αθλητές υψηλού επιπέδου έχουν και αυξημένο προσδόκιμο ζωής, ο Δρ Hager βασίστηκε σε μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας από το 2015 και μετά, που περιελάμβανε 57 άρθρα.

«Τα αθλήματα υψηλού επιπέδου επιμηκύνουν τη διάρκεια ζωής, αλλά ο φυσιολογικός μηχανισμός που παίζει ρόλο παραμένει αβέβαιος. Οι αθλητές αυτοί ζουν κατά μέσο όρο 5 χρόνια περισσότερο και έχουν χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών ή καρκινικών παθολογιών. Ωστόσο, εμφανίζουν τους ίδιους κινδύνους με τον γενικό πληθυσμό όσον αφορά τις νευρολογικές ή ψυχιατρικές παθολογίες», δήλωσε ο αθλητίατρος.

Ούτε η ερώτηση κατά πόσο οι εν λόγω αθλητές έχουν περισσότερες πιθανότητες να γεράσουν καλά φαίνεται να έχει εύκολη απάντηση.

Βασιζόμενος σε αντίστοιχη ανασκόπηση ενός ιταλού ερευνητή, σημείωσε μεταξύ άλλων πως «τα αθλήματα επαφής (όπως η πυγμαχία, το ράγκμπι και οι πολεμικές τέχνες) είναι τραυματογόνα, αλλά πρέπει να προστεθεί ότι η πρόληψη και η έγκαιρη ιατρική αντιμετώπιση που σχετίζονται με τα εντατικά αθλήματα θα πρέπει να επιτρέπουν τη φυσιολογική γήρανση των αρθρώσεων. Παρ' όλα αυτά, η συνέχιση των αθλημάτων υψηλού επιπέδου παρά τους μη επουλωμένους τραυματισμούς ενισχύει τον κίνδυνο».

Ωστόσο, τα αθλήματα δεν φαίνεται να επηρεάζουν την ποιότητα ζωής αυτών των αθλητών.

«Σύμφωνα με μια μελέτη για το επαγγελματικό κρίκετ, οι επαγγελματίες παίκτες βιώνουν περισσότερο πόνο κατά τη διάρκεια και μετά την καριέρα τους, αλλά αναφέρουν μια πολύ ικανοποιητική ποιότητα ζωής. Στο ράγκμπι, είναι γνωστό ότι οι παίκτες πρώτης γραμμής παρουσιάζουν αυχενική αρθρίτιδα αλλά έχουν ελάχιστες λειτουργικές επιπτώσεις εκτός από τη δυσκαμψία του αυχένα. Το ράγκμπι είναι τραυματογενές, αλλά οι πρώην παίκτες του ράγκμπι αναφέρουν ότι έχουν καλή ποιότητα ζωής», δήλωσε ο Δρ Hager.

Μια ενδιαφέρουσα παράμετρος που επισημάνθηκε κατά τη διάρκεια του συνεδρίου έχει να κάνει με τον εθισμό.

Σύμφωνα με τον Γάλλο αθλητίατρο, πολλοί συνταξιούχοι αθλητές αντιμετωπίζουν προβλήματα εθισμού, ιδίως με το αλκοόλ. Σημείωσε, ωστόσο, ότι ανεξάρτητα από το άθλημα που ασκεί ο κάθε αθλητής, χαίρει της εκτίμησης της κοινωνίας. «

«Ο αθλητισμός δημιουργεί κοινωνικές σχέσεις που συμβάλλουν στην καλή ποιότητα ζωής», σημείωσε.

Παρόλα αυτά, για τον Δρ Hager είναι σημαντικό οι αθλητές να διδαχθούν να φροντίζουν τον εαυτό τους. «Πρέπει επίσης να βελτιώσουμε την ιατρική υποστήριξη, να προλάβουμε τους τραυματισμούς, να εξετάσουμε για ψυχολογικές διαταραχές».

Πηγή: Medscape