Η ικανότητα του καφέ να ενισχύει την εγρήγορση αποδίδεται συνήθως στην καφεΐνη , αλλά νέα έρευνα δείχνει ότι μπορεί να υπάρχουν άλλοι υποκείμενοι μηχανισμοί που εξηγούν αυτή την επίδραση.
«Υπάρχει ευρέως διαδεδομένη πρόβλεψη ότι ο καφές ενισχύει την εγρήγορση και την ψυχοκινητική απόδοση. Με την απόκτηση μιας βαθύτερης κατανόησης των μηχανισμών που κρύβονται πίσω από αυτό το βιολογικό φαινόμενο, ανοίγουμε το δρόμο για τη διερεύνηση των παραγόντων που μπορούν να το επηρεάσουν και ακόμη και για τη διερεύνηση των πιθανών πλεονεκτημάτων αυτών των μηχανισμών», δήλωσε ο ερευνητής της μελέτης Nuno Sousa, MD, PhD, με το Πανεπιστήμιο του Minho, Braga, Πορτογαλία.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε διαδικτυακά στις 28 Ιουνίου στο Frontiers in Behavioral Neuroscience.
Ορισμένες ενώσεις στον καφέ, συμπεριλαμβανομένης της καφεΐνης και των χλωρογενικών οξέων, έχουν καλά τεκμηριωμένα ψυχοδραστικά αποτελέσματα, αλλά ο ψυχολογικός αντίκτυπος της κατανάλωσης καφέ/καφεΐνης στο σύνολό του παραμένει θέμα συζήτησης.
Η έρευνα
Οι μελετητές ερεύνησαν τη νευροβιολογική επίδραση της κατανάλωσης καφέ στη συνδεσιμότητα του εγκεφάλου χρησιμοποιώντας λειτουργική απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού σε κατάσταση ηρεμίας (fMRI).
Συγκέντρωσαν 47 γενικά υγιείς ενήλικες (μέση ηλικία, 30, 31 γυναίκες) που έπιναν τακτικά τουλάχιστον ένα φλιτζάνι καφέ την ημέρα. Οι συμμετέχοντες απέφυγαν να φάνε ή να πίνουν ποτά με καφεΐνη για τουλάχιστον 3 ώρες πριν υποβληθούν σε fMRI.
Για να διερευνηθεί ο συγκεκριμένος αντίκτυπος της πρόσληψης καφέ με καφεΐνη, σε 30 συνήθεις πότες καφέ (μέση ηλικία, 32, 27 γυναίκες) δόθηκε ζεστό νερό που περιείχε την ίδια ποσότητα καφεΐνης, αλλά δεν τους δόθηκε καφές.
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν δύο σαρώσεις fMRI - μία πριν και μία 30 λεπτά μετά την κατανάλωση καφέ ή νερού με έγχυση καφεΐνης.
Τόσο η κατανάλωση καφέ όσο και η κατανάλωση απλής καφεΐνης στο νερό οδήγησαν σε μείωση της λειτουργικής συνδεσιμότητας του δικτύου προεπιλεγμένης λειτουργίας του εγκεφάλου, το οποίο είναι συνήθως ενεργό κατά τη διάρκεια της αυτοαναστοχασμού σε καταστάσεις ηρεμίας.
Αυτό το εύρημα υποδηλώνει ότι η κατανάλωση είτε καφέ είτε καφεΐνης αύξησε την ετοιμότητα των ατόμων να μεταβούν από μια κατάσταση ανάπαυσης στην ενασχόληση με δραστηριότητες που σχετίζονται με την εργασία, σημειώνουν οι ερευνητές.
Ωστόσο, η κατανάλωση ενός φλιτζανιού καφέ ενίσχυσε επίσης τη συνδεσιμότητα στο ανώτερο οπτικό δίκτυο και το σωστό δίκτυο εκτελεστικού ελέγχου, που συνδέονται με τη μνήμη εργασίας, τον γνωστικό έλεγχο και τη συμπεριφορά που κατευθύνεται προς τους στόχους – κάτι που δεν προέκυψε από την κατανάλωση καφεϊνούχου νερού.
«Με απλά λόγια, τα άτομα εμφάνισαν μια αυξημένη κατάσταση ετοιμότητας, ανταποκρινόμενα και πιο προσεκτικά στα εξωτερικά ερεθίσματα μετά την κατανάλωση καφέ», δήλωσε η πρώτη συγγραφέας Maria Picó-Pérez, PhD, από το Πανεπιστήμιο του Minho.
Δεδομένου ότι ορισμένες από τις επιδράσεις του καφέ εμφανίστηκαν επίσης μόνο με την καφεΐνη, είναι «εύλογο να υποθέσουμε ότι άλλα ποτά με καφεΐνη μπορεί να έχουν παρόμοια αποτελέσματα», πρόσθεσε.
Ωστόσο, ορισμένες επιδράσεις ήταν ειδικά για την κατανάλωση καφέ, «πιθανώς επηρεαζόμενες από παράγοντες όπως το ξεχωριστό άρωμα και γεύση του καφέ ή οι ψυχολογικές προσδοκίες που σχετίζονται με την κατανάλωση αυτού του συγκεκριμένου ροφήματος», έγραψε ο ερευνητής.
Οι ερευνητές αναφέρουν ότι οι παρατηρήσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια επιστημονική βάση για την κοινή πεποίθηση ότι ο καφές αυξάνει την εγρήγορση και τη γνωστική λειτουργία. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα για τη διαφοροποίηση των επιδράσεων της καφεΐνης από τη συνολική εμπειρία της κατανάλωσης καφέ.
Ένας περιορισμός της μελέτης είναι η απουσία δείγματος ελέγχου χωρίς κατανάλωση (για να αποκλειστεί το αποτέλεσμα στέρησης) ή εναλλακτικής ομάδας που κατανάλωνε καφέ χωρίς καφεΐνη (για να αποκλειστεί η επίδραση εικονικού φαρμάκου της πρόσληψης καφέ) - κάτι που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη σε μελλοντικές μελέτες.
ΠΗΓΗ: medscape
