To στρες, όπως είναι γνωστό από τους ειδικούς, μας κάνει «κακό» στην υγεία, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που τους ακούμε να το υποστηρίζουν διαρκώς, προτρέποντας μας, μάλιστα, να το αποφεύγουμε όσο το δυνατόν περισσότερο.
Ωστόσο, η νέα έρευνα που ήρθε στο φως της δημοσιότητας και δημοσιεύτηκε στο Neuropsychologia, υποστηρίζει πως οι μικρές δόσεις στρες θα μπορούσαν να διατηρήσουν σε εγρήγορση τη λειτουργία της μνήμης.
Σύμφωνα μάλιστα και με τον επικεφαλής συγγραφέα της μελέτης και αναπληρωτή καθηγητή στο Κολέγιο Οικογενειακών και Καταναλωτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Georgia, Assaf Oshri:
«Υπάρχουν λιγότερες πληροφορίες σχετικά με τις επιπτώσεις του πιο οριοθετημένου άγχους και τα ευρήματα μας αναδεικνύουν ότι τα χαμηλά έως μέτρια επίπεδά του συνδέονταν με αυξημένη νευρική ενεργοποίηση της μνήμης εργασίας, με αποτέλεσμα καλύτερες διανοητικές επιδόσεις».
Η μνήμη εργασίας σχετίζεται με αυτές τις πληροφορίες που χρησιμοποιείται στην καθημερινότητα σας, όπως έναν αριθμό τηλεφώνου ή την ονομασία μιας οδού.
Οι ερευνητές της μελέτης, κατάφεραν να φέρουν στην επιφάνεια αυτα τα στοιχεία, αφού προηγουμένως προέβησαν σε ανάλυση μαγνητικών τομογραφιών από το Human Connectome Project, ένα πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας δεδομένα περισσότερων από χιλίων διαφορετικών ατόμων.
Από αυτούς, όσοι ανέφεραν χαμηλά ή μέτρια επίπεδα στρες είχαν αυξημένη δραστηριότητα στα τμήματα του εγκεφάλου που αφορούσαν τη μνήμη εργασίας.
Αντίθετα, όσοι ανέφεραν υψηλό στρες είχαν μειωμένη λειτουργία σε αυτές τις περιοχές, σύμφωνα με τα ευρήματα.
Οι ερωτήσεις που έθεσαν στους συμμετέχοντες προκειμένου να διαπιστώσουν την ποσότητα του άγχους ήταν οι εξής:
-
Τον τελευταίο μήνα, πόσο συχνά αναστατωθήκατε εξαιτίας κάποιου απροσδόκητου γεγονότος;
-
Τον τελευταίο μήνα, πόσο συχνά διαπιστώσατε ότι δεν μπορούσατε να αντεπεξέλθετε σε όλα τα πράγματα που έπρεπε να κάνετε;
Την στιγμή που έκαναν τις προαναφερθέντες ερωτήσεις ήλεγχαν παράλληλα και τη μνήμη εργασίας, δείχνοντας κάποιες εικόνες στους συμμετέχοντες και ζητώντας τους στη συνέχεια να τις ανακαλέσουν.
Προκειμένου, να αξιολογηθεί η νευρική ενεργοποίηση στα διάφορα μέρη του εγκεφάλου, οι ερευνητές ανέλυσαν τις μαγνητικές τομογραφίες του εγκεφάλου των συμμετεχόντων όσο αυτοί ολοκλήρωναν τις εργασίες.
Σύμφωνα με τους ειδικούς διαπιστώθηκε, πως το χρόνιο και έντονο στρες ήταν ικανό να αλλάξει τη δομή του εγκεφάλου, οδηγώντας σε αύξηση της λευκής ουσίας με κόστος για τη φαιά ουσία, η οποία εμπλέκεται στον έλεγχο των μυών, τη λήψη αποφάσεων, τον αυτοέλεγχο και τη ρύθμιση των συναισθημάτων.
Ωστόσο, εκτός από τα θετικά δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν και τα αρνητικά τα οποία, σύμφωνα με τα δεδομένα της μελέτης, είναι πως το χρόνιο στρες μπορεί να αυξήσει και τον κίνδυνο ημικρανιών, υψηλής αρτηριακής πίεσης και καρδιακών παθήσεων.
Παρόλα αυτα, σημαντικό ρόλο στην μείωση του στρες συνέβαλε σημαντιικά η συναναστροφή των ατόμων με την οικογένεια και τους φίλους, καθώς όσοι συμμετέχοντες λάμβαναν περισσότερη υποστήριξη από την οικογένεια ή τους φίλους τους αποδείχθηκαν εξίσου πιο ικανοί να αντιμετωπίσουν τα χαμηλά έως μέτρια επίπεδα στρες με υγιή τρόπο.
«Είναι φανερό ότι έχοντας τους σωστούς πόρους, όπως μια υποστηρικτική οικογένεια και φίλους, μπορείτε να ενισχυθείτε καλύτερα από τις αντιξοότητες και το στρες» καταλήγει ο δρ. Oshri.
