Η ανάλυση των δεδομένων, δημοσιεύτηκε στο Lancet στις 3 Σεπτεμβρίου, και συμπεριλάμβανε πάνω από 4.500 τρανσέξουαλ για 5 δεκαετίες. Από αυτήν φαίνεται ότι ο υψηλός κίνδυνος θνησιμότητας ανάμεσα στα τρανς άτομα δε μειώθηκε από το 1972 έως το 2018.

Γι αυτό το λόγο, οι συγγραφείς, έκαναν λόγο για μία «ολοένα αυξανόμενη ανάγκη για λήψη δράσης» για την αντιμετώπιση αυτών των μακροχρόνιων και σημαντικών ανισοτήτων στον τομέα της υγείας.

Τρανσέξουαλ άτομα

Οι τρανσέξουαλ άνθρωποι μπορούν να υποβληθούν σε ιατρικές θεραπείες που επιφέρουν φυσικές αλλαγές που ταιριάζουν περισσότερο με την ταυτότητα φύλου τους. Αυτά συνήθως περιλαμβάνουν θεραπεία ορμονών που επιβεβαιώνει το φύλο και χειρουργική επέμβαση.

Οι τρανσέξουαλ άνδρες που λαμβάνουν ορμονική θεραπεία που επιβεβαιώνει το φύλο αντιμετωπίζονται συνήθως με τεστοστερόνη για να προωθήσουν την ανάπτυξη αρρενωπών χαρακτηριστικών, ενώ οι τρανσέξουαλ γυναίκες συνήθως λαμβάνουν αντιανδρογόνα και οιστρογόνα, τα οποία προκαλούν θηλυκά φυσικά χαρακτηριστικά.

Διπλάσιος ο κίνδυνος θανάτου

Τα στοιχεία έδειξαν ότι ο κίνδυνος θνησιμότητας ήταν σχεδόν διπλάσιος μεταξύ των διεμφυλικών γυναικών σε σύγκριση με τους άνδρες στον γενικό ολλανδικό πληθυσμό και σχεδόν τρεις φορές μεγαλύτερος σε σύγκριση με τις γυναίκες cis. Ο κίνδυνος θνησιμότητας σε τρανσέξουαλ άνδρες ήταν παρόμοιος με τους άνδρες cis, αλλά σχεδόν διπλάσιος σε σύγκριση με τις γυναίκες cis.

Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι η αύξηση της κοινωνικής αποδοχής, η παρακολούθηση και η θεραπεία της καρδιαγγειακής ασθένειας, του καπνίσματος, και του HIV θα συνεχίσουν να αποτελούν σημαντικούς παράγοντες για τη μείωση της θνησιμότητας αυτής της ομάδας ατόμων.

Αιτίες θανάτου

Από την ανάλυση προκύπτει ότι οι περισσότερες αυτοκτονίες και θάνατοι που σχετίζονται με τον HIV συνέβησαν τις πρώτες δεκαετίες της μελέτης. Αυτό σημαίνει ότι ενδεχομένως η αυξημένη κοινωνική αποδοχή και πρόσβαση σε βελτιωμένες θεραπεία έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μείωση των θανάτων τα τελευταία χρόνια.

Αυτό που προκάλεσε έκπληξη ήταν ο αυξημένος κίνδυνος θνησιμότητας σε διευμφυλικούς ανθρώπους που ξεκίνησαν θεραπεία ορμονών που επιβεβαιώνουν το φύλο τις τελευταίες δύο δεκαετίες, αλλά αυτό μπορεί να οφείλεται σε αλλαγές στην κλινική πρακτική.

ΠΗΓΗ: Euractiv