Ο κ. Γιάννης Ρεμπούτσιας, Κοινωνικός Λειτουργός και μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος (ΣΚΛΕ), μιλώντας στον Αθήνα 9,84 και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Κουκλουμπέρη, προειδοποίησε πως το επίμαχο νομοσχέδιο θα διαλύσει τις όποιες υπάρχουσες υπηρεσίες και δομές.
«Ζητάμε την απόσυρση του νομοσχεδίου και να ξεκινήσει ο διάλογος από την αρχή δίνοντας έμφαση στην φροντίδα των ανθρώπων μέσα στην κοινότητα, ενισχύοντας το μοντέλο που δούλευε έως τώρα όσον αφορά στη φιλοσοφία του , ώστε να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο. Να μπουν κομμάτια της Ψυχικής Υγείας και των εξαρτήσεων στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα, να δημιουργηθούν προγράμματα για την επαγγελματική αποκατάσταση και τη στέγαση των ανθρώπων. Να συνεχίσουμε ακριβώς από εκεί που σταματήσαμε», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ρεμπούτσιας και πρόσθεσε πως «θα περίμενε κανείς ότι ένα νομοσχέδιο που αναφέρεται σε ολοκλήρωση, έρχεται να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε η προηγούμενη μεταρρύθμιση. Αντιθέτως, όχι μόνο δεν ολοκληρώνει κάτι αλλά παίρνει πίσω και ότι έχει γίνει ως τώρα»
Στη συνέχεια ο εξειδικευμένος επιστήμονας τόνισε πως «η Ψυχική Υγεία είναι κομμάτι της ευεξίας του ανθρώπου, αντίστοιχη της σωματικής και οποιαδήποτε μεταρρύθμιση την αφορά, πρέπει να είναι σε αντιστοιχία. Η όποια κρατική πρωτοβουλία σε σχέση με την οργάνωση ενός σχεδίου για την Ψυχική Υγεία, οφείλει να σχετίζεται με μια πολιτική, επιστημονική, ιδεολογική και πρακτική θεώρηση. Αποφασίζεις, λοιπόν, το μοντέλο Ψυχικής Υγείας που θέλεις να εφαρμόσεις στη χώρα και αναλόγως οργανώνεις και τις υπηρεσίες σου. Αυτή τη στιγμή, βλέπουμε να συμβαίνει ακριβώς το ανάποδο. Υπάρχει μια διοικητική οργάνωση των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας στη χώρα, χωρίς να είναι ξεκάθαρος ο προσανατολισμός του μοντέλου που θα εφαρμοστεί. Και προφανώς, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως συνέχεια του υφιστάμενου μοντέλου».
Ιδιωτική πρωτοβουλία και δημόσιος χαρακτήρας των υπηρεσιών
Ο κ. Ρεμπούτσιας ήταν κατηγορηματικός για τον ρόλο που καλείται να παίξει η ιδιωτική πρωτοβουλία στον τομέα της ψυχικής υγείας λέγοντας πως «το νομοσχέδιο περιλαμβάνει τη συνένωση, μέσα σε ένα όργανο σε επίπεδο υγειονομικής περιφέρειας , όλου του τομέα Ψυχικής Υγείας ανά περιοχή. Αυτό το γραφειοκρατικό θηρίο το οποίο θα δημιουργηθεί είναι πάρα πολύ δύσκολο να συντονιστεί και όπως φαίνεται, φεύγουμε από την φροντίδα των ανθρώπων μέσα στην κοινότητα ενώ θα έπρεπε να κάνουμε το αντίθετο, δηλαδή οι τομείς να αποκεντρωθούν και όχι να συγκεντρώνονται. Μάλιστα ενώνονται και δομές οι οποίες έχουν τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους και με έναν τρόπο, εξισώνονται. Ουσιαστικά, ανοίγει ο δρόμος για την αύξηση και την άνοδο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στο χώρο της Ψυχικής Υγεία. Μας ανησυχεί το γεγονός ότι η ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα γίνεται σε βάρος και μέσα από την υποβάθμιση του δημόσιου χαρακτήρα των υπηρεσιών. 'Οταν συνενώνονται υπηρεσίες ιδιωτικού με δημόσιου χαρακτήρα, χωρίς να είναι ξεκάθαρο το τι θα κάνει ο καθένας, και με τις ανεπάρκειες και την υποστελέχωση που υπάρχει στις υπηρεσίες, αναγκαστικά οι πολίτες δεν θα έχουν άλλη επιλογή πέρα από την ιδιωτική πρωτοβουλία».
«Ιατροκεντρικό μοντέλο στο χώρο της απεξάρτησης»
Όσον αφορά τον ευαίσθητο τομέα της απεξάρτησης ο κ. Ρεμπούτσιας τόνισε τα εξής: «Συνενώνονται όλοι οι μεγάλοι οργανισμοί οι οποίοι ασχολούνται με τον χώρο της απεξάρτησης και των οποίων η αυτοτέλεια ήταν κομμάτι της θεραπευτικής τους λογικής. Στην πραγματικότητα, όλοι αυτοί οι φορείς δουλεύουν με έναν διαφορετικό τρόπο, δίνοντας τη δυνατότητα μιας πιο πλουραλιστικής προσέγγισης και αναζήτησης της επιλογής που επιθυμεί κάθε άνθρωπος και που του ταιριάζει. Με την ενοποίηση, οδηγούμαστε και εδώ -εκτός από την άνοδο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στο χώρο της εξάρτησης- και σε ένα ιατροκεντρικό μοντέλο δουλειάς το οποίο έχει διεθνώς ξεπεραστεί».
«Μεταφερόμενοι εργαζόμενοι»
Τέλος, ο κοινωνικός λειτουργός αναφερόμενος στο κομμάτι των εργαζόμενων επισήμανε πως «συνενώνοντας όλες αυτές τις υπηρεσίες είτε στο χώρο της Ψυχικής Υγείας είτε χώρο των εξαρτήσεων , τα κενά που θα υπάρχουν ανά δομή θα πρέπει να καλυφθούν από μια άλλη δομή που εργάζεται σε αυτόν τον ενοποιημένο φορέα. Θα υπάρχουν μεταφερόμενοι εργαζόμενοι οι οποίοι θα αναγκάζονται να καλύψουν τα κενά. Το νομοσχέδιο μετατρέπει το ρόλο του κοινωνικού λειτουργού σε μια διοικητική ευθύνη απομακρύνοντάς τον από την μέχρι τώρα παρουσία του που ήταν καθαρά θεραπευτική και ψυχοθεραπευτική. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα, να χάσει το σύστημα έμπειρους και καταρτισμένους εργαζόμενους τους οποίους θα μετατρέψει σε διοικητικούς υπαλλήλους».
