Στη διαπίστωση αυτή καταλήγει ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Human Behaviour», καθώς οι ερευνητές ανέλυσαν 195 μελέτες σχετικές με τη σωματική τιμωρία που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2002 και 2024 και αφορούσαν σε 92 χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Είχε προηγηθεί αντίστοιχη μελέτη σε χώρες υψηλού εισοδήματος με παρόμοια αποτελέσματα.

Διερεύνησαν 19 αποτελέσματα που σχετίζονται με τις σχέσεις γονέα - παιδιού, τη σωματική και ψυχική υγεία, τη βίαιη συμπεριφορά, τη στάση απέναντι στη βία, τη χρήση ουσιών, τη γνωστική λειτουργία, τις κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες, τον ύπνο, τις κινητικές δεξιότητες και την πιθανότητα εμπλοκής σε παιδική εργασία.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η σωματική τιμωρία συσχετίστηκε σημαντικά με αρνητικές συνέπειες σε 16 από τα 19 αποτελέσματα. Συγκεκριμένα, με χειρότερες σχέσεις γονέα - παιδιού, θυματοποίηση από βία, διάπραξη βίας, έγκριση της βίας, προβλήματα σωματικής υγείας, προβλήματα ψυχικής υγείας, χρήση ουσιών, κακές ακαδημαϊκές επιδόσεις, μειωμένες γλωσσικές δεξιότητες, μειωμένη εκτελεστική λειτουργία, γενικά προβλήματα συμπεριφοράς, μειωμένες κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες, κατάθλιψη και απομόνωση, επιθετικότητα, μειωμένη πρώιμη παιδική ανάπτυξη και ποιότητα ύπνου.

Αντίθετα, δεν βρήκαν καμία επίδραση στις γνωστικές δεξιότητες, τις κινητικές δεξιότητες και την πιθανότητα παιδικής εργασίας. Πάντως, είναι αξιοσημείωτο ότι η μελέτη δεν βρήκε κανένα θετικό αποτέλεσμα που να σχετίζεται με τη σωματική τιμωρία.

Το 2006 ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών είχε ζητήσει την απαγόρευση της σωματικής τιμωρίας για τα παιδιά. Μέχρι σήμερα, 65 χώρες παγκοσμίως, κυρίως υψηλού εισοδήματος, έχουν θεσπίσει πλήρεις ή μερικές απαγορεύσεις αυτής της πρακτικής.