Όταν ξεκίνησε η πανδημία του COVID-19, πολλοί έφηβοι στις ΗΠΑ ανησυχούσαν περισσότερο για τη διακοπή της εκπαίδευσης τους παρά για την πιθανότητα να αρρωστήσουν. Μια έρευνα του Μαΐου 2020 σε μαθητές λυκείου διαπίστωσε ότι οι ακαδημαικές και εργασιακές συνήθειες συγκαταλέγονταν στις μεγαλύτερες προκλήσεις τους, μπροστά από την ψυχική και σωματική υγεία. Σχεδόν τα τρία τέταρτα (72%) δήλωσαν ότι ανησυχούσαν πολύ για το πώς η COVID-19 θα επηρεάσει τη σχολική τους χρονιά.
Η Leah M. Lessard, ερευνήτρια και μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο Rudd Center for Food Policy & Obesity, University of Connecticut, μελετά την ανάπτυξη των εφήβων και θέλησε να μάθει αν και πώς άλλαξε το σχολικό άγχος των εφήβων καθώς η πανδημία συνεχίστηκε. Έτσι, το φθινόπωρο του 2020, μαζί με ένα συνάδελφό της ρώτησε εφήβους σχετικά με τις ακαδημαϊκές τους ανησυχίες και τις αλλαγές που παρατήρησαν στην κοινωνική δυναμική του σχολείου.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο School Psychology, αποκάλυψε ότι ορισμένες σχολικές προκλήσεις αυξήθηκαν, ενώ άλλες παρέμειναν περίπου ίδιες
Οι ανησυχίες για την εκπαίδευση
Οι 452 έφηβοι, ηλικίας 11-17 ετών, που ρώτησαν ανέφεραν ότι εξακολουθούν να ανησυχούν για το πώς η COVID-19 θα επηρεάσει τη σχολική τους εργασία. Και οι ανησυχίες σχετικά με τα ακαδημαϊκά κίνητρα ήταν οι πιο συχνές. Οι έφηβοι ανησυχούν συχνότερα για το ότι δεν μπορούν να παρακινήσουν τον εαυτό τους να επικεντρωθεί σε σχολικές εργασίες. Αυτές οι ακαδημαϊκές ανησυχίες αυξήθηκαν μεταξύ των μεγαλύτερων μαθητών που πήγαιναν στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, για τους οποίους η αποφοίτηση πλησιάζει.
Ενώ η μελέτη δεν συνέλεξε δεδομένα ακαδημαϊκών επιδόσεων, οι δεσμοί μεταξύ του σχολικού άγχους και των φτωχότερων ακαδημαϊκών αποτελεσμάτων υπογραμμίζουν τη σημασία της ανακούφισης των ακαδημαϊκών ανησυχιών των μαθητών, προκειμένου να μειωθεί η πιθανή απώλεια μάθησης που σχετίζεται με την πανδημία.
Λιγότερη υποστήριξη από τους εκπαιδευτικούς
Στους πρώτους μήνες της πανδημίας, σχεδόν ένας στους τέσσερις εφήβους είπε ότι συνδέονταν με τους δασκάλους λιγότερο από μία φορά την εβδομάδα μετά την ακύρωση των προσωπικών σχολικών δραστηριοτήτων. Διαπιστώθηκε ότι αυτή η περιορισμένη επικοινωνία με τους δασκάλους συνεχίστηκε και το σχολικό έτος 2020-2021.
Στην πραγματικότητα, σχεδόν το 70% των εφήβων του δείγματος ανέφεραν ότι επικοινωνούν λιγότερο συχνά με τους εκπαιδευτικούς από την αρχή της πανδημίας της COVID-19. Πολλοί αντιλήφθηκαν επίσης μείωση της ακαδημαϊκής και συναισθηματικής υποστήριξης από τους εκπαιδευτικούς, που αναφέρθηκε από το 61% και το 48% του δείγματος, αντίστοιχα.
Cyberbullying
Παρόλο που το σχολείο είναι ένα συνηθισμένο περιβάλλον εκφοβισμού , διαπιστώθηκε ότι η εξ αποστάσεως εκπαίδευση δεν προστάτευε απαραίτητα τους μαθητές από κακομεταχείριση από συνομηλίκους. Οι έφηβοι στο δείγμα μας ανέφεραν ότι ο διαδικτυακός εκφοβισμός παρέμεινε σχετικά συνεπής από την έναρξη της πανδημίας της COVID-19.
Στην πραγματικότητα ένα αξιοσημείωτο ποσοστό - ένας στους τρεις μαθητές - ανέφερε ότι ο διαδικτυακός εκφοβισμός «αυξήθηκε» και ήταν «περισσότερο πρόβλημα» κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Είναι πιθανό αυτές οι αυξήσεις να αντικατοπτρίζουν τις αυξήσεις στη χρήση των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης κατά τη διάρκεια της πανδημίας, δεδομένης της πιθανής σχέσης μεταξύ της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και του διαδικτυακού εκφοβισμού.
ΠΗΓΗ: theconversation
