Μείωση του πόνου 25-30% σε μυοσκελετικά προβλήματα προσφέρουν τα θαλασσινά μπάνια, τα οποία προστίθενται ως υπεραξία στη φαρμακευτική αγωγή και κυρίως στη φυσικοθεραπεία, αναφέρει ο διδάκτωρ Ορθοπαθητικής και επιστημονικός συνεργάτης του πανεπιστημίου Κρήτης Γιώργος Γουδέβενος.
Επισημαίνει μάλιστα, ότι η αντίσταση του νερού που είναι ήπια ταυτόχρονα με την κίνηση που κάνουμε μέσα σε αυτό, προσφέρει μία άσκηση, η οποία αφενός γραμμώνει το σώμα, αφετέρου δίνει καλύτερο μυϊκό τόνο, δηλαδή πλαστικότητα και ελαστικότητα. Το θαλασσινό νερό μειώνει την πίεση στις αρθρώσεις και τη σπονδυλική στήλη έως και 90%, ανάλογα με το βάθος που κάποιος βρίσκεται αναφέρει ο κ. Γουδέβενος για να επισημάνει στη συνέχεια ότι οι υδροθεραπείες μειώνουν τον πόνο στη μέση κατά 20-30% κατά μέσο όρο, σε σχέση με φυσικοθεραπεία χωρίς νερό.
«Τα μεταλλικά στοιχεία (μαγνήσιο, κάλιο) μπορεί να ανακουφίζουν μικρά μυϊκά άλγη και να βελτιώνουν την κυκλοφορία. Μικρή κλινική δοκιμή έδειξε βελτίωση σε ήπια ρευματικά άλγη κατά 15% έπειτα από 2 εβδομάδες θαλασσινών μπάνιων σε θερμά νερά. Το ήπιο θερμό ή δροσερό νερό μπορεί να μειώσει μυϊκούς σπασμούς ή φλεγμονές, ωστόσο η υδροθεραπεία είναι μέτρια αποτελεσματική σε χρόνιες αρθρίτιδες, με ανακούφιση πόνου κατά ~30%, ενώ το κρύο νερό μπορεί να επιδεινώσει μυϊκούς σπασμούς σε άτομα με χρόνιο πόνο. Επίσης, η έκθεση σε υγρασία και άνεμο μπορεί να προκαλέσει μυϊκή δυσκαμψία», δήλωσε χαρακτηριστικά στο ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ FM.
Η αμμοθεραπεία ανακουφίζει ρευματικούς πόνους
Σύμφωνα με τον διακεκριμένο φυσικοθεραπευτή, υπάρχουν τρεις κατηγορίες ανθρώπων που κολυμπούν: «Πρώτον, άτομα με διάφορες παθήσεις και προβλήματα, που πρέπει να έχουν την έγκριση του ιατρού και καθοδήγηση του φυσικοθεραπευτή. Δεύτερον, τα απολύτως υγιή άτομα που είναι αγύμναστα και ξεκινούν απότομα τις έντονες δραστηριότητες στη θάλασσα, με αποτέλεσμα να έχουν μικροτραυματισμούς, κράμπες, θλάσεις, διαστρέμματα και ιδιαίτερα στην είσοδο και έξοδο στο νερό. Τρίτον, στην τρίτη κατηγορία είναι αθλητές που είναι δεινοί κολυμβητές, οι οποίοι αν και δεν διατρέχουν ιδιαίτερους κινδύνους, δεν εξαιρούνται των τραυματισμών. Απλά οι τραυματισμοί τους οφείλονται σε διαφορετικούς λόγους». Το μεγάλο αβαντάζ της θάλασσας, επισημαίνει ο κ. Γουδέβενος, είναι και η άμμος, στην οποία γίνονται πολύ ωραίες ασκήσεις, όπως το περπάτημα, και η ανάστροφη βάδιση. «Κι εδώ αξίζει να αναφερθεί ότι η αμμοθεραπεία, (το να μπεις μέσα στην άμμο) που είναι μία πανάρχαιη μέθοδος, σε πολύ κόσμο μπορεί να βελτιώσει την ψυχολογία, ενώ μελέτες έχουν δείξει ότι ανακουφίζει ανθρώπους που υποφέρουν από ρευματικούς πόνους».
Ποιο είδος κολύμβησης να επιλέξω αν έχω πρόβλημα μέσης, αυχένα, γόνατος
Τα πιο συνήθη μυοσκελετικά προβλήματα αφορούν στη μέση, τον αυχένα και τα γόνατα, όπως εξηγεί ο ειδικός δίνοντας μάλιστα συμβουλές για το είδος της κολύμβησης που πρέπει να γίνεται ανάλογα με την ευπάθεια.
« Το 60–80% των ενηλίκων εμφανίζουν κάποια στιγμή οσφυαλγία, με το περίπου 20% να έχει χρόνιο πόνο πάνω από 3 μήνες. Ένα 30–50% του πληθυσμού έχει επεισόδια πόνου στον αυχένα και ένα 15% από αυτούς καταλήγει σε χρόνιο αυχενικό. Ενώ, 10–15% του γενικού πληθυσμού >45 ετών έχει οστεοαρθρίτιδα γόνατος ή ισχίου. Στις γυναίκες άνω των 60 μάλιστα το ποσοστό αυξάνεται σε 25–35%. Οπότε όσοι έχουν πρόβλημα στον αυχένα θα πρέπει να αποφύγουν το πρόσθιο, γιατί κάνει υπερέκταση στον αυχένα. Όσοι έχουν πρόβλημα με τη μέση να επιλέξουν το ύπτιο για να μπορέσουν να δυναμώσουν κοιλιακούς και ραχιαίους, ενώ όσοι έχουν προβλήματα με τα γόνατα, καλό είναι να δοκιμάσουν ύπτιο, χωρίς να κουνάνε τα χέρια τους, κρατώντας μία σανιδούλα. Όσοι έχουν και τα τρία να ρωτήσουν το φυσικοθεραπευτή τους να τους δώσει συγκεκριμένες οδηγίες, για να κάνουν ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα».
Όσον αφορά άτομα με σοβαρές εκφυλιστικές παθήσεις ή κήλες, σύμφωνα με τον κ. Γουδέβενο, πρέπει να προσέχουν τις απότομες κινήσεις κατά την είσοδο ή έξοδο τους από το νερό. Εφόσον δεν υπάρχουν αντενδείξεις, (π.χ. σοβαρή αστάθεια σπονδυλικής στήλης, σοβαρή καρδιοπάθεια), τα θαλασσινά μπάνια θεωρούνται ασφαλή και συστήνονται ως μέρος ήπιας φυσικής αποκατάστασης.
«Τα οφέλη είναι μεγαλύτερα όταν συνδυάζονται με ήπια άσκηση μέσα στο νερό (π.χ. περπάτημα, κολύμβηση) και φυσικοθεραπεία». Η θάλασσα δεν υποκαθιστά καμία θεραπεία, αλλά είναι ένα ισχυρό συμπληρωματικό μέσο. Και με ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα ασκήσεων στη στεριά, με εκπαίδευση, τεχνικές χαλάρωσης και άλλες μεθόδους, μπορεί να προσφέρει πολύ σημαντική ανακούφιση και βελτίωση στην ποιότητα ζωής, καταλήγει ο διδάκτωρ Ορθοπαθητικής και επιστημονικός συνεργάτης του πανεπιστημίου Κρήτης Γιώργος Γουδέβενος.
Πηγή: ΑΠΕ
