Στο σημείο αυτό βρίσκεται ένας κοίλος σχηματισμός, ο βουβωνικός πόρος, ο οποίος αποτελεί ένα ευένδοτο σημείο του κοιλιακού τοιχώματος. Ως εκ τούτου, αν κάποιο ενδοκοιλιακό σπλάχνο, συνήθως το έντερο, προβάλλει εκτός του κοιλιακού τοιχώματος μέσω του βουβωνικού πόρου, προκαλείται η βουβωνοκήλη. Η προβολή αυτή εκδηλώνεται ως διόγκωση κάτω από το δέρμα και σε αρχικά στάδια μπορεί να είναι ασυμπτωματική.

Πώς δημιουργείται η βουβωνοκήλη;

Σε περιπτώσεις αποδυνάμωσης του κοιλιακού τοιχώματος σε συνδυασμό με την παρουσία αυξημένης ενδοκοιλιακής πίεσης, το εκ γενετής πιο αδύναμο σημείο του βουβωνικού πόρου μπορεί να αποτελέσει οδό προβολής κάποιου ενδοκοιλιακού σπλάγχνου προς τα έξω και με αυτόν τον τρόπο να δημιουργηθεί η βουβωνοκήλη. Οι κυριότεροι παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση κήλης στη βουβωνική περιοχή είναι:

• Έντονη άθληση, ειδικά η άρση βάρους
• Η αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης κατά την κύηση
• Γενετική προδιάθεση
• Παχυσαρκία
• Βαριά χειρωνακτική εργασία
• Χρόνιος βήχας / κάπνισμα
• Έντονη δυσκοιλιότητα

Ποια συμπτώματα συνδέονται με τη βουβωνοκήλη;

«Αρχικά, μία βουβωνοκήλη μπορεί να είναι κρυφή, δηλαδή παρά την παρουσία της να μη δημιουργεί συμπτώματα στον ασθενή. Το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα της βουβωνοκήλης, που συνήθως κινητοποιεί τον πάσχοντα, είναι το χαρακτηριστικό εξόγκωμα στη βουβωνική περιοχή. Άλλα συμπτώματα που μπορεί να υποδηλώνουν την παρουσία βουβωνοκήλης, είναι:

• Διόγκωση που δεν ανατάσσεται
• Πόνος ιδίως επί βήχα ή δυσκοιλιότητας
• Αίσθημα καύσου ή ηλεκτρικού ρεύματος στην περιοχή
• Δυσχέρεια στην ούρηση ή την αφόδευση

Τα συμπτώματα που προκαλούνται από τη βουβωνοκήλη δεν θα πρέπει να αγνοούνται, ενώ η μη οριστική αντιμετώπιση της πάθησης μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση επιπλοκών. Η πιο συχνή επιπλοκή της βουβωνοκήλης είναι η περίσφιξη, κατά την οποία το ενδοκοιλιακό σπλάχνο που προβάλλει στην κήλη εγκλωβίζεται ισχυρά εκτός του κοιλιακού τοιχώματος. Το γεγονός αυτό μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε ισχαιμία ή και νέκρωση του σπλάγχνου. Ως εκ τούτου, η περίσφιξη αποτελεί μία επείγουσα ιατρική κατάσταση που αντιμετωπίζεται άμεσα χειρουργικά, επισημαίνει ο δρ Χαράλαμπος Σπυρόπουλος MD, PHD, FACS Γενικός Χειρουργός, Master Surgeon στη Χειρουργική Αντιμετώπιση Κηλών του Κοιλιακού Τοιχώματος (SRC accredited), Διευθυντής Γ΄ Χειρουργικής Κλινικής &Κέντρου Αριστείας Χειρουργικής Κηλών του Κοιλιακού Τοιχώματος στο Μetropolitan General, Πιστοποιημένος Ρομποτικός Χειρουργός (Κέντρο Αριστείας στη Ρομποτική Χειρουργική, Νοσοκομείο Misericordia, Grosseto, Ιταλία).

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η βουβωνοκήλη;

«Η βουβωνοκήλη», επισημαίνει ο δρ Σπυρόπουλος, «μπορεί να αντιμετωπιστεί οριστικά μόνο με χειρουργική παρέμβαση. Η σύγχρονη αντιμετώπιση περιλαμβάνει σχεδόν αποκλειστικά την εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών μεθόδων, καθώς σχετίζονται με ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο, ταχεία ανάρρωση και άμεση επιστροφή στην καθημερινότητα του ασθενούς.

Η Ενδοσκοπική μέθοδος TEP είναι η μία ελάχιστα επεμβατική τεχνική που πραγματοποιείται μέσω 3 μικρών τομών. Η επέμβαση ολοκληρώνεται με το λαπαροσκόπιο (ειδική κάμερα) και τα λαπαροσκοπικά εργαλεία, όχι στο εσωτερικό της κοιλίας, αλλά εντός του μυϊκού τοιχώματος του ασθενούς. Με αυτόν τον τρόπο η αποκατάσταση της κήλης διενεργείται ολικώς εξωκοιλιακά, χωρίς την ανάγκη διατομής μυών και συρραφής του περιτοναίου, αποφεύγοντας οποιαδήποτε επαφή με το σπλαγχνικό περιβάλλον της κοιλίας.

Η Ρομποτική χειρουργική προσέγγιση αποτελεί την πιο σύγχρονη επιλογή στην αντιμετώπιση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος. Το ρομποτικό σύστημα Da Vinci Χi είναι μία προηγμένη ρομποτική πλατφόρμα και ένα μοναδικό χειρουργικό εργαλείο στα χέρια του έμπειρου ρομποτικού χειρουργού. Μέσω ειδικών χειριστηρίων στην κεντρική κονσόλα του συστήματος που αναπαράγουν τους χειρουργικούς χειρισμούς στους ειδικούς ρομποτικούς βραχίονες, ο χειρουργός πραγματοποιεί την επέμβαση με εξαιρετική ευχέρεια και εμβέλεια κινήσεων, Με τη βοήθεια της ενσωματωμένης τρισδιάστατης κάμερας υψηλής ανάλυσης, μπορεί να πραγματοποιήσει με απόλυτη λεπτομέρεια την αποκατάσταση της κήλης και να τοποθετήσει σε ιδανικό σημείο το χειρουργικό πλέγμα, αποφεύγοντας τραυματισμούς των πέριξ ιστών και το άσκοπο χειρουργικό τραύμα στο κοιλιακό τοίχωμα. Η νοσηλεία είναι σχεδόν πάντα διάρκειας λίγων ωρών και η ανάρρωση του ασθενούς ταχύτατη», καταλήγει ο δρ Σπυρόπουλος.