Για κάθε χώρα, οι συγγραφείς αρχικά παρουσιάζουν τα βασικά χαρακτηριστικά του πολιτειακού και πολιτικού τους συστήματος και την πολιτική συγκυρία κατά τους μήνες που προηγήθηκαν της πανδημίας. Ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να θυμηθεί τι συνέβαινε στα οκτώ αυτά κράτη αυτές τους τελευταίους μήνες του 2019 και τους πρώτους του 2020 όταν μέσα στη δίνη των συνηθισμένων –ή και ασυνήθιστων- πολιτικών και οικονομικών τους προβλημάτων δεν μπορούσαν να φανταστούν τις εκπλήξεις που τους επεφύλασσε η άνοιξη του 2020.

Το πιο ενημερωτικό, όμως, μέρος της αναφοράς σε κάθε χώρα είναι αυτό που αφορά στο πολιτικό χρονικό της πανδημίας. Στο βιβλίο καταγράφονται σχεδόν μέρα προς μέρα οι εξελίξεις σε σχέση με την πανδημία. Η έμφαση είναι στην πολιτική διαχείριση της κρίσης από τις κυβερνήσεις, τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τους τοπικούς ηγέτες και τους ίδιους τους πολίτες. Στηριζόμενοι σε εκατοντάδες δημοσιεύματα από πολλές έγκυρες εφημερίδες και ιστοσελίδες, οι συγγραφείς διηγούνται, με παραστατικό τρόπο και κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, την πολιτική αντίδραση των χωρών στο πρώτο οκτάμηνο του 2020. Παρεμβάλλοντας στην αφήγησή τους την εξέλιξη του αριθμού των κρουσμάτων και των νεκρών, αντανακλούν και την τραγικότητα των στιγμών που έζησαν οι κοινωνίες αυτές κατά το πρώτο κύμα.

Οι συγγραφείς δεν διστάζουν να διατυπώσουν και συμπεράσματα για τη διαχείριση της πανδημίας σε κάθε χώρα και τη στάση των πολιτικών της υποκειμένων. Τα συμπεράσματα δείχνουν βαθειά μελέτη των πολιτικών παραμέτρων που ισχύουν σε κάθε χώρα. Όπως οι ίδιοι αναφέρουν, αποφεύγουν την επιφανειακή προσέγγιση της αριθμητικής σύγκρισης των επιδόσεων των χωρών αυτών ως προς τα κρούσματα και τους νεκρούς σε σχέση με τον πληθυσμό και στέκονται ξεχωριστά σε κάθε κράτος αναδεικνύοντας τα στοιχεία εκείνα που επέδρασαν θετικά και αρνητικά για το τελικό αποτέλεσμα στο πρώτο κύμα της πανδημίας.

Παρά το ότι αναφέρονται σε πολιτικά φορτισμένα ζητήματα για όλες τις χώρες, διατηρούν την αντικειμενικότητα που επιβάλλει η επιστημονική τους ιδιότητα. Εάν υπάρχει ένας υποκειμενισμός που αναδύεται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αυτού είναι η στάση των συγγραφέων απέναντι στη λαϊκιστική άρνηση του προβλήματος από πολιτικούς όπως ο Τραμπ αλλά και ο Τζόνσον (μέχρι να ασθενήσει). Οι συγγραφείς ασκούν οξύτατη κριτική απέναντι στη στάση αυτή, αλλά στηρίζονται και σε αμείλικτα γεγονότα.

Τελικά, το βιβλίο αποτελεί ένα τολμηρό εγχείρημα καθώς μελετά ένα φαινόμενο που δεν έχει ακόμη λήξει και που μπορεί οι επιτυχίες της πρώτης περιόδου να μετατραπούν σε αποτυχίες και το αντίθετο. Και όμως, αν και το βιβλίο παραδόθηκε, όπως αναφέρουν οι συγγραφείς, στον εκδότη τον Σεπτέμβριο δεν υπάρχει κανένα από τα συμπεράσματα που να έχει ανατραπεί από τις μετέπειτα εξελίξεις. Κι αυτό ίσως είναι η καλύτερη απόδειξη της ιδιαίτερα προσεκτικής μελέτης και τρόπου γραφής των δύο συγγραφέων.

Σε αυτή την τραγική περίοδο του δεύτερου κύματος, το βιβλίο έχει μεγάλο ενδιαφέρον για κάθε πολίτη που διαβάζοντάς το, θα θυμηθεί ή θα πληροφορηθεί τις επιτυχίες και τις αποτυχίες της πρώτης περιόδου μέσα στη δραματικότητα των στιγμών του πρώτου κύματος και θα είναι σε θέση να κρίνει πιο ενημερωμένα τα όσα συμβαίνουν τώρα. Το συστήνουμε ανεπιφύλακτα