Αρχικά στην ανακοίνωσή της η ΕΕΠΕ αναφέρει ότι «η εικόνα που διέρρευσε με τον υπουργό στο κέντρο της, να επιτίθεται λεκτικά σε έναν ακινητοποιημένο από αστυνομικούς παθολόγο, ο οποίος αδυνατούσε να αντιδράσει, είναι βαθιά ανάρμοστη και δεν συνάδει με το θεσμικό ρόλο του κυρίου Γεωργιάδη».
Στη συνέχεια οι παθολόγοι χαρακτηρίζουν «απαράδεκτο ένας θεσμικός εκπρόσωπος μίας δημοκρατικής Πολιτείας να συμπεριφέρεται έτσι απέναντι σε έναν ανυπεράσπιστο πολίτη, ανεξαρτήτως των συνθηκών, ή των γεγονότων που ενδέχεται να προηγήθηκαν» και συνεχίζουν τονίζοντας τα εξής: «Στεκόμαστε στο πλευρό του συναδέλφου παθολόγου, ο οποίος υπό ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες, επιτελεί καθημερινά το λειτούργημα του σε ένα από τα πλέον κομβικά νοσοκομεία της χώρας, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα σοβαρές ελλείψεις στην ειδικότητά μας. Οι εικόνες αυτές σε συνδυασμό με τις ήδη δύσκολες συνθήκες εργασίας των παθολόγων στη συντριπτική πλειονότητα των ελληνικών νοσοκομείων, ιδίως στην περιφέρεια, δεν συμβάλλουν στην αντιμετώπιση του οξυμένου προβλήματος της έλλειψης παθολόγων. Αντιθέτως το επιτείνουν, καθιστώντας την κατάσταση ολοένα και πιο δύσκολη, τόσο για γιατρούς, όσο και για ασθενείς».
Σύμφωνα με την ένωση, το πρόβλημα της έλλειψης παθολόγων είναι γνωστό εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς να έχει δοθεί ουσιαστική λύση. Οι παθολόγοι υποστηρίζουν ότι καθοριστική παράμετρος είναι η απουσία θεσμικού και ουσιαστικού διαλόγου μεταξύ του Υπουργείου και της Επαγγελματικής Ένωσης Παθολόγων Ελλάδος, η οποία κατ' επανάληψη έχει τονίσει, τόσο δημόσια, όσο και θεσμικά, τα προβλήματα του κλάδου και τις σοβαρές επιπτώσεις τους στη λειτουργία των νοσοκομείων της χώρας, καθώς και στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.
Καταλήγοντας στην ανακοίνωσή της η ΕΕΠΕ αναφέρει τα εξής: «Και παρά το γεγονός ότι κατά καιρούς έχουμε καταθέσει τεκμηριωμένες προτάσεις, μέχρι τώρα δεν έχουν τύχει της αναγκαίας ανταπόκρισης. Η ΕΕΠΕ και γενικότερα οι παθολόγοι, μένουν έξω από κάθε συζήτηση για την επίλυση κρίσιμων ζητημάτων που άπτονται της μητέρας των ειδικοτήτων, η οποία σταθερά φυλλορροεί, με σοβαρές συνέπειες για τους ασθενείς αυτής της χώρας. Εν κατακλείδι μία δημόσια συγνώμη θα μπορούσε να συμβάλλει στην εκτόνωση της έντασης, να περιορίσει τις τριβές και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ουσιαστικό διάλογο και ειλικρινή συνεργασία προς όφελος της Δημόσιας Υγείας».
