Η κατανάλωση φράουλας θα μπορούσε να προστατεύσει την εγκεφαλική λειτουργία, διαδραματίζοντας τον ρόλο της «ασπίδας» έναντι της νόσου Αλτσχάιμερ, υποστηρίζει μια ομάδα ερευνητών από το Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου RUSH.
Συγκεκριμένα, οι μελετητές του RUSH διαπίστωσαν μια πιθανή συσχέτιση μεταξύ της βιοδραστικής ένωσης πελαργονιδίνη (κατηγορία ανθοκυανίνης που λέγεται αγλυκόνη και χαρίζει πορτοκαλί ερυθρό χρώμα στα φρούτα) και της παρουσίας λιγότερων NFTs στον εγκέφαλο.
Τα NFTs προκαλούνται από μη φυσιολογικές αλλαγές, που συμβαίνουν όταν οι πρωτεΐνες Τ συσσωρεύονται στον εγκέφαλο και η παρουσία τους αποτελεί ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά διάγνωσης της νόσου Αλτσχάιμερ σε έναν ασθενή.
Τα νέα επιστημονικά ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο Journal of Alzheimer’s Disease.
«Υποψιαζόμαστε ότι οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες της πελαργονιδίνης μπορεί να μειώσουν τη συνολική νευροφλεγμονή, η οποία, με τη σειρά της, μπορεί να μειώσει την παραγωγή κυτοκίνης», δήλωσε η δρ. Julie Schneider, νευροπαθολόγος στο Κέντρο Νόσου Αλτσχάιμερ του Πανεπιστημίου RUSH στο Σικάγο, αναπληρώτρια καθηγήτρια και συγγραφέας της μελέτης.
Οι κυτοκίνες είναι πρωτεΐνες που παράγονται από τα κύτταρα και μπορούν να ρυθμίσουν διάφορες φλεγμονώδεις αποκρίσεις. Η φλεγμονή στον εγκέφαλο έχει συνδεθεί με την παθολογία του Αλτσχάιμερ, όπως οι πλάκες και η σύγχυση. Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η πελαργονιδίνη μπορεί να προστατεύσει τον εγκέφαλο που γερνά από την ανάπτυξη της νόσου Αλτσχάιμερ.
Πώς μπορούμε, όμως, να εξασφαλίσουμε την απαραίτητη ποσότητα πελαργονιδίνης για να προστατεύσουμε τον εγκέφαλό μας; Φαίνεται πως άφθονη πηγή πελαργονιδίνης αποτελούν οι φράουλες, ένα αγαπημένο για πολλούς φρούτο, που μπορούν εύκολα να εντάξουνε στη διατροφή τους.
«Ενώ η πελαγονιδίνη θα πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω για το ρόλο της στη διατήρηση της υγείας του εγκεφάλου σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, η κατανάλωση φράουλας συνιστά ωστόσο μια απλή προσθήκη στο διατροφολόγιο, που σχεδόν ο καθένας μπορεί να εντάξει», δήλωσε η Puja Agarwal, Ph.D., διατροφολόγος – επιδημιολόγος στο Κέντρο Νόσου Αλτσχάιμερ του RUSH, επίκουρη καθηγήτρια Ιατρικής στο Ιατρικό Κέντρο του RUSH και συγγραφέας της μελέτης.
Αξιολογήθηκαν τα στοιχεία 575 ατόμων μετά το θάνατό τους, για τα οποία παρέχονταν πλήρεις πληροφορίες αναφορικά με τη διατροφή τους, καθώς και οι αυτοψίες εγκεφάλου που έγιναν μετά τον θάνατό τους. Η μέση ηλικία θανάτου ήταν τα 91,3 έτη. Όπως προέκυψε, συνολικά 120 συμμετέχοντες ήταν φορείς του γονιδίου APOE 4, δηλαδή του ισχυρότερου γενετικού παράγοντα που σχετίζεται με τον κίνδυνο νόσου Αλτσχάιμερ, έναντι 452 ατόμων, που δεν ήταν φορείς του γονιδίου.
Σχετικά με την αξιολόγηση της διατροφής τους, οι συμμετέχοντες απάντησαν σε ένα ερωτηματολόγιο, που αφορούσε στις διατροφικές συνήθειες που είχαν για έως και 20 χρόνια πριν το θάνατό τους, ενώ μετά το θάνατό τους ακολούθησε μια νευροπαθολογική αξιολόγηση.
Κατά τη διάρκεια της μελέτης, κάθε άτομο έλαβε ένα ετήσιο, τυποποιημένο τεστ σχετικά με τη γνωστική ικανότητα σε πέντε τομείς:
-
επεισοδιακή μνήμη,
-
μνήμη εργασίας,
-
σημασιολογική μνήμη,
-
οπτικοχωρική ικανότητα και
-
ταχύτητα αντίληψης
Παράλληλα, οι ερευνητές προσάρμοσαν άλλους παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη μνήμη και τις δεξιότητες σκέψης, όπως η εκπαίδευση, η ύπαρξη ή μη του γονιδίου APOE 4, τα επίπεδα των βιταμινών Ε και C με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην αλλοιώνουν τα αποτελέσματα.
Παρατηρήθηκε ότι οι συσχετίσεις μεταξύ των διατροφικών συνηθειών και της νόσου Αλτσχάιμερ ήταν πιο έντονες στις περιπτώσεις των ανθρώπων που εξ αρχής δεν παρουσίαζαν σημάδια άνοιας ή γνωστικής έκπτωσης.
«Δεν παρατηρήσαμε το ίδιο αποτέλεσμα σε άτομα με το γονίδιο APOE 4, που σχετίζεται με τη νόσο του Αλτσχάιμερ, ωστόσο αυτό μπορεί να οφείλεται και στο μικρότερο δείγμα αυτών των ανθρώπων στην εν λόγω μελέτη», σχολίασε η δρ. Agarwal.
«Η μελέτη ήταν παρατηρητική και δεν αποδεικνύει άμεση αιτιώδη σχέση. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα, για να κατανοηθεί ο ρόλος της διατροφής στη νόσο του Αλτσχάιμερ, ωστόσο αυτή η μελέτη μας δίνει ελπίδα για το πώς συγκεκριμένα διατροφικά συστατικά, όπως τα φρούτα της οικογένειας των μούρων, μεταξύ των οποίων και οι φράουλες, μπορούν να βοηθήσουν στην υγεία του εγκεφάλου», κατέληξε.
Άλλα οφέλη της φράουλας
1. Υποστηρίζουν την καρδιαγγειακή υγεία
Οι φράουλες είναι πλούσιες χρωστικές ουσίες (ανθοκυανιδίνες) που διαθέτουν ένα προστατευτικό αποτέλεσμα. Οι ανθοκυανίνες πιστεύεται ότι έχουν μια σειρά από πιθανά οφέλη για την υγεία, συμπεριλαμβανομένης της πρόληψης φλεγμονωδών καταστάσεων και καρδιακών παθήσεων. Οι μελέτες παρατήρησης φαίνεται να συνδέουν την τακτική κατανάλωση μούρων με λιγότερους θανάτους που σχετίζονται με την καρδιά.
2. Βοηθούν στη ρύθμιση του σάκχαρου
Οι φράουλες επιβραδύνουν την πέψη γλυκόζης και μετριάζουν τη χρήση ινσουλίνη, ειδικά όταν καταναλώνονται με ένα γεύμα υψηλό σε θερμίδες. Αυτό το αποτέλεσμα οφείλεται στις ανθοκυανίνες.
3. Βοηθάει όσους πάσχουν από διαβήτη τύπου 2
Οι φράουλες περιέχουν προστατευτικά φυτικά συστατική, που ονομάζονται πολυφενόλες, δύο εκ των οποίων - το ελλαγικό οξύ και οι ελλαγιτανίνες - έχουν δείξει πολλές υποσχέσεις στη διαχείριση ορισμένων επιπτώσεων του διαβήτη τύπου 2. Συγκεκριμένα, φαίνεται ότι ρυθμίζουν το σάκχαρο και την αρτηριακή πίεση. Ωστόσο, χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να επιβεβαιώσει αυτές τις υποθέσεις.
4. Ίσως προστατεύουν έναντι του καρκίνου
Μελέτης υποστηρίζουν ότι οι φράουλες ίσως αποτρέπουν ορισμένα είδη καρκίνου. Το προστατευτικό αποτέλεσμα οφείλεται σε ένα συνδυασμό πολυφενόλων συμπεριλαμβανομένου του ελλαγικού οξέος και των ελλαγιτανίνων - που φαίνεται να σταματάνε την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων σε ζωϊκές μελέτες. Ωστόσο, χρειάζονται περισσότερες ανθρώπινες μελέτες για να επιβεβαιωθεί αυτό.
5. Βοηθούν στη διαχείριση του βάρους
Οι φράουλες έχουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη (GI) και γι αυτό βοηθάνε στον μετριασμό απελευθέρωσης σακχάρου. Οι μελέτες υποστηρίζουν ότι μια δίαιτα με πολλές τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη ίσως είναι επωφελής για τη διαχείριση του βάρους και τη μείωση της επίπτωσης των ασθενειών που σχετίζονται με την παχυσαρκία. Οι φράουλες είναι επίσης χαμηλές σε θερμίδες παρόλο που έχουν γλυκιά γεύση.
Πηγή: Journal of Alzheimer’s Disease
