Αφορά κυρίως άτομα 45-65 ετών, ενώ αποτελεί τη συχνότερη καλοήθη πάθηση, καθώς θεωρείται ότι αφορά δύο ανθρώπους μετά την ηλικία των 50.

«Γενικότερα, περίπου το 70% του γενικού πληθυσμού θα εμφανιστεί τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του αιμορροϊδοπάθεια. Αποτελούσε και δυστυχώς, αποτελεί ακόμη και σήμερα, πρόβλημα-ταμπού αποτρέποντας τους πάσχοντες να επισκέπτονται τον ιατρό, ιδιαίτερα στα αρχικά στάδια της νόσου, με αποτέλεσμα να αναβάλλεται η σωστή διάγνωση και να αποφεύγεται μια άμεση θεραπεία, γεγονός που εγκυμονεί ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους. Όπως όλα τα ταμπού, έτσι και αυτή, συνοδεύεται από κάποιους μύθους, που «φρενάρουν» τη θεραπεία της, η οποία όχι μόνο είναι εφικτή αλλά μπορεί να είναι και οριστική», επισημαίνει ο κ. Φώτιος, MD, PhD, FISS, FEHS, Διευθυντής της ΣΤ' Χειρουργικής Κλινικής του Μητροπολίτη Γενικού, Αρχοντοχειρουργική και τη Μικροχειρουργική με Laser .

Τι ισχύει για την αιμορροϊδοπάθεια

Η αλήθεια είναι ότι αν και η αιμορροϊδοπάθεια μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, κανένα από αυτά δεν είναι καρκίνος. Αιμορροϊδοπάθεια σημαίνει διογκωμένες φλέβες, ενώ ο καρκίνος προκαλείται από μια κακοήθη μετάλλαξη των κυττάρων. Σε κάθε περίπτωση όμως η/ο ασθενής δεν πρέπει να «παίρνει αψήφιστα» την αιμορροϊδοπάθεια, αφού κάποια από τα συμπτώματά της είναι κοινά με αυτά του καρκίνου του παχέος εντέρου, όπως π.χ. η αιμορραγία.

«Οι πικάντικες τροφές προκαλούν αιμορροϊδοπάθεια»

Η αλήθεια είναι ότι οι πικάντικες τροφές μπορούν να ενοχοποιηθούν για ερεθισμό και κνησμό (φαγούρα) στην περιοχή του πρωκτού, όπως επίσης και για δυσκοιλιότητα που είναι η βασική αιτία για την αιμορροϊδοπάθεια. Δεν μπορεί να ενοχοποιηθεί όμως για άμεση πρόκληση του προβλήματος των αιμορροΐδων, αφού δεν μπορούν να επηρεάσουν τις φλέβες στην περιοχή του ορθού.

Η αλήθεια είναι ότι το πρόβλημα των αιμορροΐδων δεν είναι μόνιμο και συχνά η αιτία τους είναι πρόσκαιρη, όπως για παράδειγμα η εγκυμοσύνη. Πλέον, η αιμορροϊδοπάθεια μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά και οριστικά με τις νέες ελάχιστες επεμβατικές χειρουργικές μεθόδους.

Ο μύθος περί της μη θεραπείας υφίσταται γιατί πολλά πάσχοντα άτομα επιλέγουν να ακολουθήσουν μια συντηρητική αγωγή της αιμορροϊδοπάθειάς τους, αντί να ενημερώσουν άμεσα τον ιατρό για να εξεταστούν. Η αναβλητικότητα και η προσπάθεια θεραπείας με κρέμες, με φυσικούς τρόπους στο σπίτι, ή ακόμη και με βελονισμό εγκυμονούν πληθώρα κινδύνων, ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η αιμορροϊδοπάθεια. Επιπλέον, αυτές οι συντηρητικές μέθοδοι αντιμετωπίζουν μόνο προσωρινά το πρόβλημα και μόνον εφόσον αυτό είναι σε πρώτο στάδιο. Σε καμία όμως περίπτωση δεν προσφέρουν οριστική λύση.

Η θεραπεία

«Τα τελευταία χρόνια η χρήση ειδικά εξελιγμένων ανώδυνων λέιζερ, έχει αλλάξει σημαντικά τη θεραπεία της αιμοϊδικής νόσου. Η αιμορροϊδοπλαστική με λέιζερ, η μέθοδος LHP, είναι μια καινοτόμος, αναίμακτη και ανώδυνη τεχνική που υπερβαίνει τα προβλήματα των κλασικών ανοιχτών μεθόδων», καταλήγει ο κ. Αρχοντοβασίλης, ο οποίος αναλύει τα σημαντικά πλεονεκτήματα της μεθόδου στη θεραπεία της αιμορροϊδοπάθειας:

 Μικροχειρουργική ακρίβεια με απόλυτη ασφάλεια, ανώδυνα και αναίμακτα, χωρίς τομή και ράμματα
 Μείωση του κινδύνου των ανοιχτών πληγών, της πιθανότητας μολύνσεων και του μετεγχειρητικού πόνου .
πρωκτικού καναλιού
 Διασφάλιση της προστασίας του πρωκτοδέρματος, διατήρηση των βλεννογόνων και του σφιγκτήρα ανέπαφων και αποτροπή κάθε ενδεχομένου ακράτειας ή άλλων επιπλοκών
 Τόνωση του υποκείμενου ιστού και βοήθεια στην ανάπτυξη νέου συνδετικού
ιστού.