Συγκεκριμένα, σύμφωνα με μια μελέτη που έγινε από το New England Journal of Medicine η διαλειμματική νηστεία δεν φαίνεται να λειτουργεί. Για την ακρίβεια είναι σαν να μετράς απλώς τις θερμίδες που καταναλώνεις, πρακτική που επίσης δεν φαίνεται να αποδίδει σύμφωνα με νεότερες μελέτες.
Να ξεκαθαρίσουμε ότι ο όρος διαλειμματική νηστεία (Δ.Ν.) που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια σειρά διατροφικών προτύπων κατά τα οποία καταναλώνονται ελάχιστες ή μηδενικές θερμίδες για χρονικές περιόδους που κυμαίνονται από 12 ώρες έως αρκετές ημέρες, κατ’ επανάληψη.
Στη νέα μελέτη οι ερευνητές τυχαία παρακολούθησαν 139 ασθενείς με παχυσαρκία οι οποίοι ακολουθούσαν ένα αυστηρό πρόγραμμα διατροφής γνωστό ως δίαιτα της διαλείπουσας νηστείας( διαλλειματική νηστεία). Παράλληλα, παρακολουθούσαν και μια ομάδα η οποία που κατανάλωνε αυστηρά λιγότερες θερμίδες. Η πρώτη ομάδα κατανάλωνε φαγητό μεταξύ των ωρών 8 το πρωί με 4 το απόγευμα. Η άλλη ομάδα είχε περιορισμό στην πρόσληψη των ημερήσιων θερμίδων χωρίς ωστόσο να υπάρχει περιορισμός στην ώρα κατανάλωσης φαγητού. Για 12 μήνες και οι δύο ομάδες έπρεπε να καταναλώνουν από 1.500 έως και 1.800 θερμίδες τη μέρα για τους άνδρες και 1.200 με 1.500 θερμίδες αντίστοιχα οι γυναίκες.
Η μελέτη πάει ένα βήμα παρακάτω στην ουσία την προηγούμενη έρευνα που είχε γίνει από το JAMA Internal Medicine. Σε αυτή την παρόμοια μελέτη οι ερευνητές έκαναν μια τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη που περιλαμβάνει 116 ενήλικες, οι οποίοι ήταν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.
Όπως παρατήρησαν οι ερευνητές ο περιορισμός του χρόνου κατανάλωσης φαγητού λίγη σχέση είχε με την απώλεια βάρος και έφτανε το 1.17%. Αυτό είναι σημαντικά διαφορετικό από την μείωση βάρους που παρατηρήθηκε στην άλλη ομάδα, η οποία και έχασε 0.75% από το βάρος της. Αυτό έδειξε ότι ο περιορισμένος χρόνος κατανάλωσης φαγητού δεν είχε όφελος όσον αφορά την απώλεια βάρους ούτε και κάποιο όφελος σε ότι αφορά τις καρδιομεταβολικές ασθένειες και ένα φάρμα ασθενειών που κυμαίνονται από την αντίσταση στην ινσουλίνη στο μεταβολικό σύνδρομο και τον προδιαβήτη και τον σακχαρώδη διαβήτη.
Ποιοι άλλοι παράγοντες παίζουν ρόλο
Από τους 139 συμμετέχοντες οι 118 ασθενείς βοήθησαν και σε επιπλέον παρατηρήσεις που έγιναν μετά το τέλος της μελέτης. Τα άτομα που ακολούθησαν τη δίαιτα έχασαν 8 κιλά ενώ 6,3 έχασαν κατά μέσο όρο όσοι μετρούσαν θερμίδες. Στα αποτελέσματα έπαιξε ρόλο και ο Δείκτης Μάζας Σώματος, το σωματικό λίπος, η αρτηριακή πίεση, η άλιπη μάζα σώματος και ο μεταβολισμός του κάθε ατόμου.
Ανάμεσα στα άτομα με παχυσαρκία φάνηκε ότι ο περιορισμός του χρόνου κατανάλωσης τροφής δεν ήταν ωφέλιμος σε ότι αφορά τη μείωση του βάρους, του λίπους, ή το μεταβολισμό σε σύγκριση με τη μείωση της πρόσληψης θερμίδων.
Επίσης, δεν υπήρχαν διαφοροποιήσεις ανάμεσα στις δύο ομάδες σε ότι σχετίζεται με τα αναπάντεχα ιατρικά προβλήματα που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας. Οι παράγοντες που παίζουν ρόλο στην απώλεια βάρους σχετίζονται επίσης με το μικροβίωμα του στομάχου, τον μεταβολισμό αλλά και τον τύπο των τροφών που καταναλώνει κανείς.
Για αυτό καλό είναι να συμβουλευόμαστε την γνώμη του ειδικού διατροφολόγου - διαιτολόγου όταν αρχίζουμε μια δίαιτα γιατί ο οργανισμός του κάθε ανθρώπου είναι διαφορετικός.
Mε πληροφορίες από: https://www.eatthis.com https://www.health.harvard.edu
