Το χρόνιο στρες και η ανθυγιεινή διατροφή μπορεί να συνεργάζονται για να τροφοδοτήσουν την πρώιμη ανάπτυξη του καρκίνου του παγκρέατος, όπως προκύπτει από νέα μελέτη με επικεφαλής ερευνητές του UCLA που ρίχνει φως στον τρόπο με τον οποίο οι παράγοντες του τρόπου ζωής συμβάλλουν σε μια από τις πιο θανατηφόρες κακοήθειες.
Σε προκλινικά μοντέλα, οι ερευνητές εντόπισαν έναν βασικό μοριακό μηχανισμό με τον οποίο το στρες και η παχυσαρκία προκαλούν αλλαγές στα παγκρεατικά κύτταρα που μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνο.
Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι οι νευροδιαβιβαστές που σχετίζονται με το στρες και οι ορμόνες που σχετίζονται με την παχυσαρκία ενεργοποιούν μια πρωτεΐνη που ονομάζεται CREB, η οποία συνδέεται με την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων, μέσω διαφορετικών βιολογικών μονοπατιών. Οι ορμόνες που σχετίζονται με το στρες ενεργοποιούν το μονοπάτι β-αδρενεργικού υποδοχέα/PKA, ενώ τα σήματα που σχετίζονται με την παχυσαρκία χρησιμοποιούν κυρίως το μονοπάτι PKD. Αυτό υποδηλώνει ότι τόσο το στρες όσο και η παχυσαρκία μπορούν να τροφοδοτήσουν την ανάπτυξη του καρκίνου του παγκρέατος μέσω παρόμοιων μηχανισμών.
Σε πειράματα με ποντίκια, μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και μόνο οδήγησε στην ανάπτυξη προκαρκινικών παγκρεατικών αλλοιώσεων. Ωστόσο, όταν τα ποντίκια βίωσαν επίσης στρες κοινωνικής απομόνωσης, ανέπτυξαν ακόμη πιο προχωρημένες βλάβες.
Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι η κοινωνική απομόνωση είχε ισχυρότερο αντίκτυπο στην ανάπτυξη καρκίνου στα θηλυκά ποντίκια σε σύγκριση με τα αρσενικά ποντίκια. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι η βιολογική αντίδραση των γυναικών στο στρες, που ενδεχομένως επηρεάζεται από τα οιστρογόνα και την αυξημένη δραστηριότητα των β-αδρενεργικών υποδοχέων, μπορεί να τις καθιστά πιο ευάλωτες σε κινδύνους καρκίνου που σχετίζονται με το στρες.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι ορμόνες του στρες και οι ορμόνες που σχετίζονται με την παχυσαρκία ενεργοποιούν βασικές οδούς που προάγουν τον καρκίνο, επιταχύνοντας ενδεχομένως την εμφάνιση καρκίνου του παγκρέατος.
Μια πιθανή λύση, προτείνουν οι ερευνητές, είναι η διερεύνηση της χρήσης των υφιστάμενων φαρμάκων για τη μείωση αυτού του κινδύνου. Δεδομένου ότι οι β-αδρενεργικοί υποδοχείς διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη του καρκίνου που σχετίζεται με το στρες, οι ευρέως χρησιμοποιούμενοι β-αναστολείς, οι οποίοι είναι φάρμακα που συνταγογραφούνται για την υψηλή αρτηριακή πίεση, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν εκ νέου για να βοηθήσουν στον μετριασμό αυτών των επιδράσεων.
