Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι μη θεραπεύσιμη και θανατηφόρα αποτελώντας την αιτία του 60% με 70% των περιπτώσεων άνοιας. Η νόσος περιγράφηκε αρχικά από τον Γερμανό ψυχίατρο και νευροπαθολόγο Αλοΐσιο Αλτσχάιμερ το 1906. Το πιο κοινό πρόωρο σύμπτωμα της νόσου είναι η δυσκολία στην ανάκληση πρόσφατων συμβάντων (απώλεια βραχυπρόθεσμης μνήμης).

Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν προβλήματα στην ομιλία , στον προσανατολισμό (συμπεριλαμβανομένης της εύκολης απώλειας προσανατολισμού), στις διακυμάνσεις της διάθεσης, στην απώλεια κινήτρων,
στη μη αυτοεξυπηρέτηση και σε θέματα συμπεριφοράς. Οι ασθενείς συχνά αποχωρούν από την οικογένεια και την κοινωνία. Σταδιακά, χάνονται σωματικές λειτουργίες και οδηγούμαστε τελικά σε θάνατο.

Αν και η ταχύτητα της εξέλιξης μπορεί να ποικίλει, το μέσο προσδόκιμο ζωής μετά τη διάγνωση είναι τρία έως εννέα έτη. Γενικά η νόσος εντοπίζεται στους ανθρώπους πάνω από 65 ετών, αν και πρόωρο Αλτσχάιμερ μπορεί να εμφανιστεί πολύ
νωρίτερα, ίσως και πριν τα 50.

Η νόσος Αλτσχάιμερ χαρακτηρίζεται από την εναπόθεση στον εγκέφαλο δύο παθολογικών πρωτεϊνών, του β αμυλοειδούς και της τ πρωτεΐνης που προκαλούν εκφύλιση των νευρώνων του.

Πιο αναλυτκά τα συμπτώματα της είναι: διαταραχές μνήμης, διαταραχές της ικανότητας κατανόησης και έκφρασης του λόγου, διαταραχές της κρίσης, απώλεια προσανατολισμού στο χώρο και χρόνο και έκπτωση καθημερινής λειτουργικότητας.

Επίσης υπάρχουν αλλαγές στην προσωπικότητα, συχνά σωματικά ενοχλήματα και ψυχιατρικά συμπτώματα όπως απάθεια, κατάθλιψη, επιθετικότητα, ευερεθιστότητα, αρνητισμός, παραλήρημα και ψευδαισθήσεις. Από την έναρξη των συμπτωμάτων μέχρι τα τελικά στάδια της νόσου μεσολαβούν κατά μέσο όρο 10 χρόνια.

Η έναρξη της νόσου Αλτσχάιμερ είναι αργή και προοδευτική, με τα συμπτώματα να εκδηλώνονται με διαφορετικό τρόπο σε κάθε άτομο και να επιδεινώνονται με την πρόοδο της νόσου. Συνήθως, αλλά όχι απαραίτητα, οι διαταραχές της μνήμης είναι
το πρωιμότερο σύμπτωμα, ακολουθούμενο από τα υπόλοιπα. Τα άλλα ανοϊκά σύνδρομα εμφανίζουν παρόμοια προϊούσα εκπτωτική εικόνα.

Γιατί η έγκαιρη διάγνωση έχει σημασία

Η έγκαιρη διάγνωση της άνοιας έχει σημασία γιατί η νόσος επηρεάζει όχι μόνο τον πάσχοντα, αλλά και το οικογενειακό του περιβάλλον. Η πρώιμη διάγνωση δίνει τα χρονικά περιθώρια ενημέρωσης, αποδοχής της κατάστασης, διατήρησης της
ποιότητας ζωής και προγραμματισμού για το μέλλον όλων αυτών των ατόμων. Η νόσος Αλτσχάιμερ αποτελεί μια επιδημία με δυσβάσταχτες συνέπειες για τους ασθενείς τις οικογένειές τους, αλλά και την
κοινωνία.

Τα τελευταία χρόνια διεξάγεται μεγάλη ερευνητική προσπάθεια με στόχο την ανεύρεση περισσότερο αποτελεσματικών θεραπειών και υπάρχει μεγάλη αισιοδοξία στον επιστημονικό χώρο ότι στο όχι απώτερο μέλλον θα έχουμε φαρμακευτικές παρεμβάσεις πολύ αποτελεσματικότερες.

Το νέο πολλά υποσχόμενο φάρμακο που εγκρίθηκε από το FDA σχεδόν 20 χρόνια μετά από την τελευταία φορά που βγήκε φάρμακο στην αγορά δίνει ελπίδες για το «πάγωμα» τον συμπτωμάτων της ασθένειας.

Πρόκεται για ένα φάρμακο το οποίο θεραπεύει την ασθένεια, επιτιθέμενο στις πρωτεϊνικές πλάκες που συνδέονται με τη νόσο.

Οι κλινικές δοκιμές επιβεβαίωσαν ότι το φάρμακο επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου από τα πρώτα στάδια και βοηθά να «καθαρίσει» τις πρωτεϊνικές πλάκες που συνδέονται με αυτή. Παρόλα αυτά χρειαζόμαστε και άλλες έρευνες για είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε περισσότερα για τον τρόπο που λειτουργεί.

Διαβάστε επίσης: Aduhelm: Τα οφέλη και οι παρενέργειες του νέου πολλά υποσχόμενου φαρμάκου κατά του Αλτσχάιμερ

Πληροφορίες από alzheimerathens, healthline, wikipedia