Ένα νέο σύστημα χορήγησης φαρμάκων φέρεται να είναι πολλά υποσχόμενο για τη θεραπεία μιας σπάνιας, επιθετικής μορφής καρκίνου που προσβάλλει τις εγκύους και τις νέες μητέρες και έχει προοπτικές και για άλλους καρκίνους.
Οι επιστήμονες με επικεφαλής την Olena Taratula, ερευνήτρια νανοϊατρικής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Όρεγκον, βρήκαν έναν τρόπο για να διασφαλίσουν ότι το φάρμακο που χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση της νόσου φτάνει στα καρκινικά κύτταρα χωρίς να βλάπτει τους υγιείς ιστούς.
Τα ευρήματα της μελέτης για το χοριοκαρκίνωμα, το οποίο εμφανίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες σε ποσοστό περίπου τεσσάρων περιπτώσεων ανά 100.000 εγκυμοσύνες, δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Small Science.
Αυτό το είδος καρκίνου, συνήθως ξεκινά από τη μήτρα, και αναπτύσσεται από κύτταρα που αποτελούσαν μέρος του πλακούντα. Μπορεί να εμφανιστεί μετά από αποβολή, έκτρωση ή έκτοπη εγκυμοσύνη, μια εγκυμοσύνη κατά την οποία ένα γονιμοποιημένο ωάριο εμφυτεύεται κάπου αλλού εκτός από την επένδυση της μήτρας.
Μπορεί επίσης να συμβεί μετά από μια μοριακή κύηση (όταν δεν σχηματίζεται έμβρυο και ο πλακουντιακός ιστός αναπτύσσεται ανώμαλα) και ακόμη και μετά από μια ολοκληρωμένη εγκυμοσύνη.
Η Taratula και οι συνεργάτες της, μεταξύ των οποίων ο μεταδιδακτορικός ερευνητής του OSU Babak Mamnoon και η Maureen Baldwin, ιατρός στο Oregon Health & Science University, σχεδίασαν έναν τύπο νανοφορέα φαρμάκων, το πολυμερόσωμα, για να στοχεύουν ειδικά μια πρωτεΐνη στα κύτταρα του χοριοκαρκινώματος.
Τα πολυμεροσώματα είναι κοίλες σφαίρες που αποτελούν συνθετικές εκδοχές των λιποσωμάτων, σάκων με βάση τα λιπίδια που βρίσκονται σε όλα τα ζωντανά κύτταρα. Η πρωτεΐνη στην οποία στόχευσαν οι ερευνητές είναι ο μεταφορέας νουκλεοτιδίων ENT-1, ο οποίος είναι σημαντικός για μια σειρά κυτταρικών διεργασιών, μεταξύ των οποίων η σύνθεση DNA και RNA.
Εκτός από το ότι είναι άφθονος στα κύτταρα του χοριοκαρκινώματος, ο ENT-1 βρίσκεται στον εγκέφαλο, την καρδιά, το ήπαρ και σε άλλους ιστούς του σώματος.
Ο Mamnoon ηγήθηκε της ερευνητικής ομάδας σε δοκιμές σε μοντέλα ποντικιών που επιβεβαίωσαν ότι η προσάρτηση γουανοσίνης, ενός δομικού στοιχείου του RNA, στο πολυμερόσωμα επέτρεψε την παροχή περισσότερης ποσότητας του χημειοθεραπευτικού φαρμάκου μεθοτρεξάτη ΜΤΧ απευθείας στα καρκινικά κύτταρα.
«Δεδομένου του ρόλου της MTX ως κύριας θεραπείας για το χοριοκαρκίνωμα, ο κρίσιμος στόχος τώρα είναι να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητά της, συμπεριλαμβανομένων των ταχύτερων χρόνων ανταπόκρισης, με ταυτόχρονη ελαχιστοποίηση των παρενεργειών», δήλωσε η Taratula στο ScienceDaily.
Η μεθοτρεξάτη ή MTX, ένα κοινό φάρμακο για τον καρκίνο, λειτουργεί παρεμβαίνοντας στην ικανότητα των κυττάρων να χρησιμοποιούν το φολικό οξύ, απαραίτητο για τη δημιουργία DNA και RNA. Μπλοκάροντας ένα συγκεκριμένο ένζυμο, η MTX ανατρέπει τον πολλαπλασιασμό των κατά τα άλλα ταχέως διαιρούμενων καρκινικών κυττάρων.
Συνήθη συμπτώματα του χοριοκαρκινώματος είναι ο πυελικός πόνος και η ακανόνιστη κολπική αιμορραγία. Ο καρκίνος μπορεί να εξαπλωθεί γρήγορα μέσω της κυκλοφορίας του αίματος σε άλλα μέρη του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των οστών, του γαστρεντερικού σωλήνα, των μαστών, των νεφρών, του ήπατος, των πνευμόνων, των λεμφαδένων και του εγκεφάλου.
Οι περισσότερες περιπτώσεις, ειδικά αν εντοπιστούν νωρίς, είναι ιάσιμες, με ποσοστό επιβίωσης πέντε ετών περίπου 87%.
Στο μοντέλο με ποντικούς, η προσέγγιση αυτή μείωσε το μέγεθος του όγκου κατά 95%, λειτουργώντας περίπου έξι φορές καλύτερα από τους μη στοχευμένους φορείς φαρμάκων. Το αποτέλεσμα είναι μια πιο αποτελεσματική θεραπεία σε συνδυασμό με λιγότερες ή λιγότερο σοβαρές παρενέργειες, και με περαιτέρω έρευνα, η ίδια προσέγγιση θα μπορούσε να εφαρμοστεί για τη θεραπεία άλλων καρκίνων, δήλωσε η Taratula.
ΠΗΓΗ: SCIENCEDAILY
