Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ Παθολόγος, Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και η Βιολόγος Παναγιώτα Ζαχαράκη, αναφέρουν ότι οι συγκρίσεις μεγάλης κλίμακας σε επίπεδο κοινότητας μεταξύ πολλαπλών κυμάτων Omicron, των χαρακτηριστικών επαναμόλυνσης, των παραγόντων κινδύνου και της προστασίας που παρέχεται από προηγούμενη μόλυνση και εμβολιασμό, είναι περιορισμένες και γι’ αυτό χρήσιμες για καταγραφή.
Στη συγκεκριμένη μελέτη ερευνήθηκαν 45.000 επαναμολύνσεις από την εθνική Έρευνα Λοιμώξεων COVID-19 του Ηνωμένου Βασιλείου και ποσοτικοποιήθηκε ο κίνδυνος επαναμόλυνσης σε πολλαπλά κύματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προκαλούνται από τις υποπαραλλαγές BA.1, BA.2, BA.4/5 και BQ.1/CH.1.1/XBB.1.5.

Διαπιστώθηκε ότι οι επαναμολύνσεις συσχετίστηκαν με χαμηλότερο ιικό φορτίο και με χαμηλότερα ποσοστά αυτοαναφερόμενων συμπτωμάτων σε σύγκριση με τις πρώτες λοιμώξεις. Σε πολλαπλά κύματα Omicron, η εκτιμώμενη προστασία έναντι της επαναμόλυνσης ήταν σημαντικά υψηλότερη σε όσους είχαν μολυνθεί στο παρελθόν με τις πιο πρόσφατες παραλλαγές, ακόμη και ταυτόχρονα από προηγούμενη μόλυνση.

Η εκτιμώμενη προστασία έναντι των επαναμολύνσεων Omicron μειώθηκε με την πάροδο του χρόνου από την πιο πρόσφατη μόλυνση, εάν αυτή ήταν η προηγούμενη ή η προτελευταία παραλλαγή (γενικά εντός του προηγούμενου έτους). Αυτές οι 14-180 ημέρες μετά τη λήψη του πιο πρόσφατου εμβολιασμού τους είχαν χαμηλότερο κίνδυνο επαναμόλυνσης, συγκριτικά με τις >180 ημέρες από τον πιο πρόσφατο εμβολιασμό τους.

Ο κίνδυνος επαναμόλυνσης ήταν ανεξάρτητα υψηλότερος σε άτομα ηλικίας 30-45 ετών και με χαμηλό ή υψηλό ιικό φορτίο στην πιο πρόσφατη προηγούμενη μόλυνση. Συνολικά, ο κίνδυνος επαναμόλυνσης του Omicron είναι υψηλός, αλλά με χαμηλότερη σοβαρότητα από τις πρώτες λοιμώξεις. Τόσο οι νεότερες παραλλαγές, λόγω της εξελικτικότητας του ιού, όσο και η φθίνουσα ανοσία συνδέονται ανεξάρτητα με τον κίνδυνο της επαναμόλυνσης.