Παράλληλα όμως καταγράφονται συχνά και περιστατικά μόλυνσης από τον ιό Κοξάκι που παρά το σχεδόν εξωτικό όνομα του αποτελεί συχνό νόσημα των μικρών παιδιών που ευτυχώς σπάνια προκαλεί σοβαρές επιπλοκές. Ο Κοξάκι ανήκει σε μια οικογένεια εντεροϊών με χαρακτηριστικό σύμπτωμα την εμφάνιση εξανθημάτων. Συνήθως ο Κοξάκι γνωρίζει έξαρση καλοκαίρι και φθινόπωρο και κλινικά εκδηλώνεται συχνότερα σε παιδιά και εφήβους.

Η λοίμωξη ξεκινά συνήθως με σημάδια ανορεξίας, κόπωσης και πυρετό. Στις επόμενες μια με δυο ημέρες, εκδηλώνονται πληγές στο στόμα, συνήθως στην περιοχή της υπερώας, ενώ κάποιοι ασθενείς ανάλογα με το στέλεχος του ιού από το οποίο έχουν προσβληθεί, αναπτύσσουν και δερματικά εξανθήματα στις παλάμες, τα πέλματα, ίσως στην περιοχή των μηρών και στη βουβωνική χώρα.

Πώς μεταδίδεται ο ιός Κοξάκι

Η μετάδοση του ιού γίνεται μέσω του σάλιου, της αναπνευστικής οδού και των κοπράνων. Η υψηλή του μεταδοτικότητα είναι η αιτία που καταγράφονται αρκετά κρούσματα σχεδόν ταυτόχρονα σε κλειστούς πληθυσμούς όπως είναι μια σχολική αίθουσα, παιδικοί σταθμοί ή κατασκηνώσεις.
Σύμφωνα με τους γιατρούς, ο ιός επωάζεται σε διάστημα 3-6 ημερών.

Τα είδη του ιού

Ερπητική Κυνάγχη: Είναι μια οξεία λοιμώδης νόσος, που εκδηλώνεται σχετικά αιφνίδια με πυρετό και αίσθηση κόπωσης. Στις πρώτες 48 ώρες από την εκδήλωση της, στον ασθενή εμφανίζονται μικρής διαμέτρου φυσαλίδες στην περιοχή του στόματος και έντονη φλεγμονή στο πίσω μέρος της στοματικής κοιλότητας που μπορεί να φτάσει ακόμα και στον φάρυγγα.
Είναι μια δυσάρεστη κατάσταση καθώς το παιδί δυσκολεύεται να μασήσει και να καταπιεί, όμως στις περισσότερες περιπτώσεις η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη και εκτονώνεται χωρίς περαιτέρω επιπλοκές.

Λοίμωξη σε χέρια, πόδια και στόμα: Το συγκεκριμένο στέλεχος του ιού εκδηλώνεται με χαρακτηριστικό δερματικό εξάνθημα στα δάχτυλα, τις παλάμες και στα πέλματα, χωρίς συνήθως να δίνει υψηλό πυρετό. Τα συμπτώματα διαρκούν κατά μέσο όρο 5 με 8 ημέρες και κατόπιν η λοίμωξη υποχωρεί. Και σε αυτή την περίπτωση η θεραπευτική αγωγή είναι συμπτωματική και στοχεύει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, καθώς τα εξανθήματα προκαλούν συνήθως έντονη φαγούρα που δύσκολα ελέγχεται σε παιδιά μικρότερης ηλικίας που στην προσπάθεια τους να ανακουφιστούν ξύνοντας το σώμα τους μπορεί να προκαλέσουν άλλου είδους μολύνσεις.

Σε κάποιες περιπτώσεις οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν και επιπεφυκίτιδα.

Πώς αντιμετωπίζεται η λοίμωξη

Όπως σε κάθε ίωση, οι παιδίατροι δεν χορηγούν αντιβίωση στην περίπτωση του ιού Κοξάκι. Για τα στοματικά έλκη που μπορεί να γίνουν επώδυνα, συστήνεται συνήθως η χρήση στοματικών τζελ που ανακουφίζουν από την δυσάρεστη αίσθηση.

Ακριβώς εξαιτίας αυτών των πληγών, τα παιδιά με Κοξάκι συχνά αρνούνται να φάνε καθώς η μάσηση και η κατάποση είναι επώδυνες. Οι παιδίατροι συμβουλεύουν να μην ασκείται πίεση στο θέμα του φαγητού μέχρι τα έλκη να αρχίσουν να υποχωρούν και να προτιμώνται δροσερές, μαλακές τροφές όπως είναι το γιαούρτι, το ζελέ και οι σούπες, χωρίς την προσθήκη αλατιού ή άλλων καρυκευμάτων που θα επιδεινώσουν την αίσθηση τσουξίματος λόγω των στοματικών πληγών.
Είναι σημαντικό ωστόσο το παιδί να παραμένει καλά ενυδατωμένο και η πρόσληψη επαρκούς ποσότητας υγρών είναι ο στόχος που δεν πρέπει να αμελούν οι γονείς.

Πώς μπορούμε να προστατευθούμε;

Δεν υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο για πρόληψη του ιού. Το πιο σημαντικό μέτρο προφύλαξης επισημαίνουν οι παιδίατροι είναι το καλό πλύσιμο των χεριών, τόσο των παιδιών ιδιαίτερα πριν το φαγητό όσο και των φροντιστών όταν παρασκευάζουν το φαγητό ή αλλάζουν πάνα σε ένα παιδί μικρότερης ηλικίας.

Ο ιός έχει την ικανότητα να επιβιώνει για μικρό χρονικό διάστημα πάνω σε επιφάνειες, έτσι η σχολαστική καθαριότητα του χώρου με χρήση ενός απορρυπαντικού με αντισηπτικές ιδιότητες είναι σημαντική ιδιαίτερα στην περίπτωση που έχουν καταγραφεί κρούσματα σε βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς.

Είναι επίσης σημαντικό τα παιδιά που έχουν προσβληθεί να παραμένουν στο σπίτι ακόμα κι αν η πυρετική κίνηση έχει υποχωρήσει καθώς η νόσος κατά κύριο λόγο μεταδίδεται την πρώτη εβδομάδα εμφάνισης της.