Τα βασικά μοντέλα για την COVID-19 δείχνουν ότι η ανοσία της αγέλης επιτυγχάνεται όταν το 60% των ανθρώπων έχουν προσβληθεί από τον ιό και έχουν αναπτύξει αντισώματα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σε έναν πληθυσμό όπου ο καθένας είναι ευαίσθητος στον κορονοϊό, ένα μολυσμένο άτομο εκτιμάται ότι μολύνει κατά μέσο όρο επιπλέον 2,5 άτομα. Ωστόσο, αν το 60% αυτών των θεωρητικών 2,5 ανθρώπων έχουν ανοσία, τότε μόνο μία νέα λοίμωξη μπορεί να λάβει χώρα, και η επιδημία δεν μπορεί να αυξηθεί.
Αυτό βασίζεται σε ένα πολύ απλό μοντέλο, όμως. Υποθέτει ότι ο καθένας στον πληθυσμό αναμιγνύεται στον ίδιο βαθμό και τυχαία. Δεν είναι ρεαλιστικό. Στην έρευνά που εκπόνησε ο καθηγητης στο Πανεπιστημιο της Στοκχολμης, Πίτερ Τράπμαν, προσπαθήσε να αντικατοπτρίσει ορισμένες παραμέτρους από τις ποικιλομορφία της συμπεριφοράς που βρέθηκαν σε ανθρώπινους πληθυσμούς για να δείξει τι επίδραση θα μπορούσαν να έχουν στην επίτευξη της ανοσίας αγέλης.
Εξετάσε δύο παράγοντες που επηρεάζουν το βαθμό στον οποίο οι άνθρωποι αναμειγνύονται μεταξύ τους. Το πρώτο ήταν η κοινωνικότητα.
Εκείνοι που είναι πιο κοινωνικά ενεργοί είναι πιο πιθανό να μολυνθούν στα πρώτα στάδια μιας επιδημίας. Αυτό σημαίνει ότι με την πάροδο του χρόνου, φυσικά επίκτητη ανοσία τείνει να συγκεντρώνεται σε εκείνους που κάνουν πολλές κοινωνικές συνδέσεις, ενώ η ευαισθησία στην ασθένεια - και η ικανότητα της εξάπλωσής της - τείνει να υπερεκπροσωπειται μεταξύ των ανθρώπων που κάνουν λιγότερες συνδέσεις.
Η εντυπωσιακή πτώση του ορίου ανοσίας της αγέλης
Αποδείχτηκε ότι αυτό μπορεί να επηρεάσει το όριο της ανοσίας αγέλης. Δημιουργήσαμε ένα ενδεικτικό μοντέλο στο οποίο το 25% των ανθρώπων κοινωνικοποιούνται κατά το ήμισυ του μέσου όρου, το 50% κοινωνικοποιούνται σε ένα μέσο βαθμό και το υπόλοιπο 25% κοινωνικοποιούνται δύο φορές περισσότερο από το μέσο όρο. Όταν έχετε αυτές τις διαφορετικές ομάδες ανάμειξης σε αυτά τα διαφορετικά ποσοστά, το μοντέλο προβλέπει ότι το όριο για ανοσία αγέλης θα είναι σημαντικά χαμηλότερο: 46,3% αντί για 60%.
Εάν ληφθούν υπόψη περισσότερες διαφορές μεταξύ των ανθρώπων, το σημείο στο οποίο επιτυγχάνεται η ανοσία της αγέλης μέσω της φυσικής μόλυνσης μειώνεται ακόμη περισσότερο. Με αυτό κατά νου, εξετάστηκε η επίδραση της ηλικίας στην κοινωνική ανάμειξη.
Τα άτομα σε μία ηλικιακή ομάδα δεν αναμιγνύονται εξίσου με άτομα σε άλλες ηλικιακές ομάδες. Σε έναν πληθυσμό, η κοινωνικοποίηση ακολουθεί ορισμένες τάσεις. Έτσι, χωρίστηκε ο πληθυσμός σε έξι ηλικιακές ομάδες και στη συνέχεια υπολογίστηκε η ποσότητα επαφής μεταξύ τους χρησιμοποιώντας δεδομένα από προηγούμενη μελέτη σχετικά με τις κοινωνικές επαφές.
Διαπιστώθηκε ότι η λογιστική για την ηλικία-ειδικές τάσεις ανάμειξης μαζί με τα διαφορετικά επίπεδα κοινωνικότητας μείωσε το όριο ανοσίας αγέλης λίγο περισσότερο, στο 43%.
ΠΗΓΗ: theconversation
