Η κατανάλωση 3-4 ποτών σε ένα βράδυ ανεβάζει προσωρινά την αρτηριακή πίεση, η οποία με τη σειρά της αυξάνει την πίεση στις φλέβες στην περιοχή του πρωκτού, καθιστώντας επιρρεπή τον καθένα στην εμφάνιση κι επιδείνωση των αιμορροΐδων, σύμφωνα με τους ειδικούς. Μάλιστα, η επανειλημμένη, επί πολλά έτη υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει μακροχρόνια υπέρταση, η οποία δεν έχει μόνο επιπτώσεις στις φλέβες του πρωκτού αλλά επιφέρει και σοβαρότερα προβλήματα υγείας.
«Οι αιμορροΐδες είναι μικρά αιμοφόρα αγγεία στο κάτω μέρος του πρωκτού και του ορθού - φυσιολογικά μέρη της ανθρώπινης ανατομίας - που λειτουργούν σαν μπαλόνια και βοηθούν τους ανθρώπους να ελέγχουν τις κινήσεις του εντέρου τους. Όταν τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων τεντωθούν πέρα από το φυσιολογικό, ερεθίζονται, εμφανίσουν οίδημα ή φλεγμονή, οπότε ο ασθενής βιώνει πόνο ή/και αιμορραγία και κνησμό. Ο πόνος μπορεί να είναι ιδιαίτερα αισθητός όταν ο ασθενής κάθεται ή ακόμα και κατά την κατάκλιση», μας εξηγεί ο Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος, πρώτος Πρόεδρος της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής, Ερευνητής & Διδάσκων στο εργαστήριο Βιοπληροφορικής & ανθρώπινης ηλεκτροφυσιολογίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. «Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι όσοι έχουν αιμορροΐδες πονούν. Υπάρχουν περιπτώσεις που μια εσωτερική αιμορροΐδα μπορεί να προκαλέσει μόνο αιμορραγία και οίδημα, αλλά όχι πόνο».
Η φλεγμονή των αιμορροΐδων μπορεί να προκύψει από περιστατικά διάρροιας και δυσκοιλιότητας, καθώς τότε ασκείται υπερβολική πίεση στο κάτω μέρος του ορθού.
«Το αλκοόλ ενοχοποιείται για μια σειρά προβλημάτων υγείας. Από τη στιγμή που εισέρχεται στο πεπτικό σύστημα, το αλκοόλ βλάπτει κάθε όργανο από το οποίο περνά, αφού δρα ως ερεθιστικό στην γαστρεντερική οδό. Όταν φτάνει στο λεπτό έντερο, διαταράξει τη δραστηριότητα ορισμένων ενζύμων που ευθύνονται για τις λειτουργίες του οργάνου, μειώνοντας την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Επιτίθεται επίσης στην επένδυση του λεπτού εντέρου, επιφέροντας αύξηση των επιβλαβών βακτηρίων και τοξινών που εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και του ήπατος.
Το αλκοόλ επιδρά αρνητικά και στο παχύ έντερο, καθώς μπορεί να επηρεάσει τον χρόνο πέψης. Πιστεύεται ότι χαλαρώνει τους μυς του, που, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες, συμβάλλει στην αύξηση του κινδύνου διάρροιας. Επίσης, μπορεί να προκαλέσει αφυδάτωση και συνεπώς δυσκοιλιότητα, εξαιτίας της διουρητικής ιδιότητάς του. Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται άσκηση περισσότερης πίεσης από το φυσιολογικό για να κενωθεί το έντερο. Η παρατεταμένη παραμονή στη λεκάνη της τουαλέτας χαλαρώνει τον πρωκτό, επιτρέποντας στις φλέβες να γεμίσουν με αίμα, αυξάνοντας την πίεση σε αυτές. Αυτά μπορεί να τεντώσουν τις αιμορροΐδες και να οδηγήσουν σε συμπτώματα. Το ίδιο αποτέλεσμα μπορεί να έχει όταν κάποιος σηκώνει πολλά βάρη και όταν είναι υπέρβαρος.
Βέβαια, «η μέτρια και περιστασιακή κατανάλωση αλκοόλ είναι απίθανο να γίνει αιτία εμφάνισης αιμορροΐδων. Και λέγοντας μέτρια εννοούμε 2 ποτά ημερησίως για τους άνδρες έως 65 ετών και 1 ποτό για τους άνω των 65 και για τις γυναίκες», διευκρινίζει ο Δρ. Ξιάρχος. Ο κανόνας αυτός, όμως, δεν ισχύει σε όσους ήδη πάσχουν από αιμορροϊδοπάθεια. «Για τους ανθρώπους που υποφέρουν από τη νόσο συστήνεται η αποχή από το αλκοόλ μέχρι να εξαλειφθούν τα συμπτώματα. Για όσους δεν μπορούν να το αποφύγουν αυτές τις γιορτινές μέρες, καλό είναι να πίνουν αρκετό νερό πριν και μετά από το ποτό τους, προκειμένου να αποφευχθεί η αφυδάτωση και η δυσκοιλιότητα».
Η χρόνια, συστηματική και υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να οδηγήσει σε αλκοολισμό και ενδεχομένως σε αλκοολική ηπατική νόσο, η οποία αυξάνει επίσης την πιθανότητα εμφάνισης αιμορροϊδοπάθειας. Έχει βρεθεί ότι τα άτομα που έχουν κίρρωση του ήπατος διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν τη νόσο, εξαιτίας της δημιουργίας ουλών στο ήπαρ οι οποίες αποτρέπουν την ελεύθερη κυκλοφορία του αίματος. Το αίμα που επιστρέφει στην καρδιά από το κάτω μέρος του σώματος πρέπει να βρει εναλλακτικές οδούς, και αυτό αυξάνει την πίεση στις φλέβες στην πρωκτική περιοχή.
«Οι πιθανότητες εμφάνισης των αιμορροΐδων αυξάνονται με την ηλικία. Όμως, μπορούν να προληφθούν με τον κατάλληλο τρόπο ζωής και διατροφής. Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί η χορήγηση φαρμάκων για την ύφεση των συμπτωμάτων ή ακόμα και χειρουργική επέμβαση για την οριστική θεραπεία τους. Σήμερα, με τις σύγχρονες μεθόδους, η μόνιμη απαλλαγή των ασθενών από αυτές είναι πολύ απλή, ανώδυνη και εξαιρετικά σύντομη. Είναι δε απολύτως ασφαλής, αφού η επέμβαση εκτελείται με τη βοήθεια υπερήχων, οι οποίοι προστατεύουν από τον κίνδυνο μετεγχειρητικής ακράτειας ή υποτροπής», καταλήγει ο Δρ. Ξιάρχος.
