Συγκεκριμένα, σε ανακοίνωση του κλάδου Ψυχιατροδικαστικής της ΕΨΕ, αναφέρονται τα εξής: «Είτε λαμβάνει τη μορφή ενδοοικογενειακής κακοποίησης, σεξουαλικής βίας, εμπορίας ανθρώπων ή επιβλαβών παραδοσιακών πρακτικών, ο αντίκτυπος είναι βαθύς και θέτει σε κίνδυνο ζωές και υπονομεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η 25η Νοεμβρίου – Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών χρησιμεύει για να μας υπενθυμίζει την επείγουσα ανάγκη για την αντιμετώπιση των συστημικών ανισοτήτων, των επιβλαβών πολιτισμικών πρακτικών και των κοινωνικών δομών που διαιωνίζουν τη βία σε όλες τις μορφές της και μας ενώνει στην καταδίκη όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών παγκοσμίως.
Ως επαγγελματίες ψυχικής υγείας στεκόμαστε δίπλα στα θύματα, αναγνωρίζουμε το ακούραστο έργο των υποστηρικτών και των οργανώσεων που έχουν δεσμευτεί για τον τερματισμό της βίας και δεσμευόμαστε εκ νέου να εργαστούμε στην κατεύθυνση όπου όλες οι γυναίκες και τα κορίτσια θα μπορούν να ζουν χωρίς φόβο και κακοποίηση. Αποτελεί για εμάς έναν συνεχή αγώνα η προσπάθεια να διασφαλίσουμε ότι οι νέοι νόμοι θα εφαρμόζονται και ότι οι υπηρεσίες θα είναι επαρκείς και προσβάσιμες, με τελικό στόχο την κοινωνική και πολιτισμική αλλαγή για την οριστική εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.
Ως Κλάδος Ψυχιατροδικαστικής της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας αναγνωρίζουμε τη πολυπαραγοντική αιτιολογία της βίας και την ανάγκη θεραπείας των θυμάτων και θεραπείας αλλά και τιμωρίας των θυτών, καθώς και την σημασία της εκπαίδευσης στην πρόληψη. Επιβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας να φροντίσουμε τις γυναίκες - θύματα, αλλά και να ενδυναμώσουμε όλες τις γυναίκες, να προστατεύσουμε τα δικαιώματά τους και να εργαστούμε για ένα μέλλον όπου η βία δεν θα έχει πλέον θέση στις κοινωνίες μας, γιατί κάθε γυναίκα και κορίτσι αξίζει να ζει με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και ελευθερία. Ενωμένοι — πολιτεία, κοινωνία των πολιτών και μεμονωμένα άτομα— καλούμε όλους να βρίσκονται σε εγρήγορση, να μοιραστούν τις ιστορίες τους και να σταθούν αλληλέγγυοι στα θύματα. Ο τερματισμός της βίας κατά των γυναικών είναι κοινή ευθύνη και απαιτεί έρευνα, πρώιμη ανίχνευση, αντιµετώπιση και συλλογική δράση σε κάθε επίπεδο».
