Σφοδρές αντιδράσεις από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας των θεραπευτών Ειδικής Αγωγής έχει προκαλέσει η πρόσφατη υπουργική απόφαση της κυβέρνησης για την παροχή υπηρεσιών λογοθεραπείας από ειδικούς παιδαγωγούς, γεγονός πως όπως λένε «μια τέτοια διάταξη έρχεται να καταργήσει στην πράξη την νόμιμη άδεια ασκήσεως επαγγέλματος λογοθεραπευτή, όταν ορίζει πως τέτοιες θεραπείες μπορεί να παρέχει άλλος επιστημονικός κλάδος».
«Η κυβέρνηση νομοθετεί για ακόμα μια φορά χωρίς διαβούλευση με τους επιστήμονες που καθημερινά στέκονται στο πλευρό χιλιάδων παιδιών που χρήζουν θεραπειών Ειδικής Αγωγής και των οικογενειών τους. Προσεγγίζει το σοβαρότατο ζήτημα της πρώιμης παρέμβασης με προχειρότητα, χωρίς να έχει ζητήσει από τους θεραπευτές να εκφράσουν τις απόψεις τους εκ των προτέρων. Για τον λόγο αυτό βλέπουμε επικίνδυνες διατάξεις, πρωτίστως για τα ίδια τα παιδιά, που ορίζουν πως ένας ειδικός παιδαγωγός μπορεί να κάνει λογοθεραπείες. Για να γίνει αντιληπτό τι περιλαμβάνει η τροπολογία του υπ. Εργασίας είναι σαν ένας νόμος του κράτους να προβλέπει πως ένας παθολόγος μπορεί να κάνει θεραπείες για να ξεπεράσει ένα παιδί τις αναπτυξιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζει», αναφέρει η εκπρόσωπος του Πανελλήνιου Συντονιστικού Θεραπευτών Ειδικής Αγωγής Γεωργία Κόλλια.
Ακόμα, όπως αναφέρουν στην ανακοίνωση τους οι θεραπευτές Ειδικής Αγωγής, «και στην περίπτωση όμως, που ένας λογοθεραπευτής αναλάβει καθήκοντα σε ένα τέτοιο Κέντρο Διημέρευσης Ημερήσιας Φροντίδας είναι αδύνατο να μπορεί να παρέχει υπηρεσίες σε 35 παιδιά που χρήζουν θεραπειών, ιδιαίτερα όταν αυτός είναι μερικώς απασχολούμενος, τη στιγμή που θα πρέπει το κάθε παιδί να δέχεται λογοθεραπευτική παρέμβαση εξατομικευμένα με συχνότητα τουλάχιστον 2-3 φορές εβδομαδιαίως.
Το θεραπευτικό έργο θα είναι ανεπαρκές, αν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί πως αυτό θα υφίσταται. Ουσιαστικά, αντίκειται στην κοινώς παραδεκτή επιστημονική λογική ένας λογοθεραπευτής να βλέπει τόσο μεγάλο αριθμό παιδιών και να μπορέσει να παρέμβει αποτελεσματικά. Για τους θεραπευτές Ειδικής Αγωγής η κυβέρνηση νομοθέτησε για την πρώιμη παρέμβαση χωρίς να έχει προβλέψει τις κατάλληλες θεραπείες για τα παιδιά και ποιοι θα πρέπει να τις παρέχουν. Δηλαδή, η υπουργική απόφαση ορίζει πως βοηθός εργοθεραπευτή χωρίς άδεια ασκήσεως επαγγέλματος μπορεί να κάνει εργοθεραπείες ενώ παράλληλα προβλέπει αντικατάσταση λογοθεραπευτή από ειδικό παιδαγωγό».
Εν συνεχεία, ο εκπρόσωπος του Πανελλήνιου Συντονιστικού Θεραπευτών Ειδικής Αγωγής, Κώστας Ρόγκας, διερωτάται το εξής:«Καλούμε την υφυπουργό Εργασίας κ. Δόμνα Μιχαηλίδου να αντιληφθεί το μέγεθος της αστοχίας με την υπουργική απόφαση που εξέδωσε για την πρώιμη παρέμβαση.Τι είδους πρώιμη παρέμβαση, μπορεί να υφίσταται όταν αυτή ορίζεται χωρίς ουσιαστικά να προβλέπεται υποχρεωτικά η ύπαρξη λογοθεραπευτή ή εργοθεραπευτή στα Κέντρα Διημέρευσης και Φροντίδας. Η πλειοψηφία των παιδιών που χρήζουν πρώιμης παρέμβασης αντιμετωπίζουν σοβαρές αναπτυξιακές δυσκολίες και χρήζουν συστηματικών και εξατομικευμένων θεραπειών. Πώς μπορεί να υπάρξουν θεραπείες και αποτελεσματική πρώιμη παρέμβαση χωρίς λογοθεραπευτή ή εργοθεραπευτή;».
Σε ποια άτομα απευθύνεται η πρώιμη παρέμβαση της κυβέρνησης
H πρώιμη παρέμβαση απευθύνεται σε νεογνά, βρέφη με σοβαρές αναπτυξιακές δυσκολίες αλλά και στις οικογένειές τους. Ουσιαστικά, όλη η οικογένεια πρέπει να πλαισιωθεί από μια διεπιστημονική ομάδα (φυσικοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, λογοθεραπευτή, ψυχολόγο).
Οι θεραπευτές Ειδικής Αγωγής λένε πως «η δημιουργία ενός αποτελεσματικού πλαισίου για την πρώιμη παρέμβαση αποτελεί πάγιο αίτημα του κλάδου των ειδικών θεραπευτών. Οι θεραπείες όμως, πρέπει να είναι εξατομικευμένες ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε παιδιού και των γονέων του. Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο και πριν από οποιαδήποτε κρατική παρέμβαση πρέπει να έχει προηγηθεί διαβούλευση με τους θεραπευτές. Σε διαφορετική περίπτωση ελλοχεύει ο κίνδυνος μια κυβερνητική παρέμβαση που θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και χρόνια να καταστεί αναποτελεσματική.
Ο χώρος παροχής υπηρεσιών πρώιμης παρέμβασης χρήζει ειδικής διαμόρφωσης αφού απευθύνεται σε παιδιά βρεφικής και νηπιακής ηλικίας με αναπτυξιακά προβλήματα, με πιθανή συννοσηρότητα στους τομείς της επικοινωνίας (ομιλία - λόγος), των γνωστικών ικανοτήτων, της φώνησης και ακοής, της σίτισης και κατάποσης. Για τηv συγκεκριμένη πολύ σοβαρή παράμετρο όμως, καμία πρόβλεψη δεν υπάρχει στην επίμαχη υπουργική απόφαση».
