Συγκεκριμένα, στην ανακοίνωσή τους οι αγροτικοί γιατροί αναφέρουν τα εξής:

«Τους τελευταίους μήνες οι καταγγελίες αγροτικών ιατρών, αλλά και διαφόρων άλλων συναδέλφων υγειονομικών, σχετικά με την κατάσταση διάλυσης που επικρατεί στη δημόσια υγεία διαδέχονται η μια την άλλη. Πλήρως υποστελεχωμένα νοσοκομεία εφημερεύουν δίχως βασικές ειδικότητες και με ελάχιστες διαθέσιμες κλίνες, ενώ ιατροί μετακινούνται υποχρεωτικώς από την μια υγειονομική δομή στην άλλη προκειμένου να «καλυφθούν υπηρεσιακές ανάγκες», όπως συνεχώς και αυθαίρεται διατείνονται οι ανευθυνο-υπεύθυνοι των Υγειονομικών Περιφερειών . Αγροτικοί ιατροί αποσπώνται από τις θέσεις τους ώστε να καλύψουν τα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (Τ.Ε.Π.) νοσοκομείων, τα οποία πλείστες φορές εφημερεύουν χωρίς καν την παρουσία ειδικευμένων επιμελητών. Κέντρα Υγείας και Περιφερειακά Ιατρεία παραμένουν δίχως μόνιμους ιατρούς, εξοπλισμό και υποδομές. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι αγροτικοί ιατροί γινόμαστε καθημερινά έρμαια απειλών και εκβιασμών από τις διοικήσεις των νοσοκομείων και τις υγειονομικές περιφέρειες. Τα παραπάνω αποτελούν μονάχα μία συνοπτική εικόνα της τραγικής κατάστασης που επικρατεί στο Ε.Σ.Υ. σε όλη τη χώρα. Μέσα σε αυτήν τη συνθήκη καλούμαστε να πάρουμε θέση για ό,τι συμβαίνει, ώστε να προασπιστούμε τις ανάγκες της κοινωνίας αλλά και όλων των συναδέλφων μας.

Οι αγροτικοί ιατροί, ως νέοι και ανειδίκευτοι ακόμη ιατροί, έχουμε συγκεκριμένες υποχρεώσεις, καθήκοντα, αλλά και δικαιώματα. Ο θεσμός του ιατρού υπηρεσίας υπαίθρου (αγροτικού ιατρού) εξυπηρετεί αποκλειστικά την κάλυψη των υγειονομικών αναγκών απομακρυσμένων και άγονων περιοχών που δεν έχουν πρόσβαση σε μεγάλα νοσοκομεία. Επομένως, οι αγροτικοί ιατροί στελεχώνουμε την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας μιας περιφέρειας, που συχνά δεν διαθέτει καμία άλλη πύλη εισόδου σε υπηρεσίες υγείας πέραν του τοπικού κέντρου υγείας ή περιφερειακού ιατρείου. Στο πλαίσιο αυτό, ο αγροτικός ιατρός διαθέτει τυπικά έναν επικουρικό ρόλο στις υπηρεσίες των ειδικευμένων, κυρίως γενικών ιατρών, στα ΚΥ όπως εξάλλου ορίζεται νομικά (βλ. το ΦΕΚ ΦΕΚ A’ 87/08.04.2023 άρθρο 98 παράγραφος 1α για τις διακομιδές). Η πραγματικότητα διαφέρει ριζικά, αφού οι αγροτικοί ιατροί, άσχετα από την εμπειρία και τις γνώσεις που έχουμε, καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε εξ ολοκλήρου σοβαρά περιστατικά μόνοι όπως επίσης και να διαχειριστούμε διακομιδές ασταθών αιμοδυναμικά ασθενών, χωρίς τη συνδρομή ειδικού ιατρού, κάτι το οποίο συμβαίνει συνεχώς και τείνει να γίνει πάγια τακτική. Οι αγροτικοί ιατροί δεν εφησυχάζουμε και αρνούμαστε να αποτελούμε μια εφήμερη λύση στο ήδη λαβωμένο Ε.Σ.Υ., που οι διαχρονικές πολιτικές, όλων των κυβερνήσεων, το έφεραν σε αυτή την οικτρή κατάσταση, αδιαφορώντας για την ασφάλεια των πολιτών και ειδικά όσων ζουν στην επαρχία.

Υποχρεωτικές μετακινήσεις αγροτικών ιατρών

Οι διαρκείς μετακινήσεις αγροτικών ιατρών από τη μία θέση στην άλλη, σε νοσοκομεία αρκετά χιλιόμετρα μακριά από τον χώρο ευθύνης τους, πολλές φορές με δικά τους έξοδα χωρίς καμία οικονομική κάλυψη ή ενίσχυση είναι επισφαλής και άκρως επικίνδυνη. Τόσο για εμάς τους ίδιους, λόγω των εξοντωτικών ωρών εργασίας χωρίς ανάπαυση, αλλά κυρίως για τους ίδιους τους ασθενείς, που περιμένουν αρκετές ώρες στους χώρους αναμονής των επειγόντων περιστατικών, ελπίζοντας ότι θα τους εξετάσει κάποιος ειδικός ιατρός και θα λάβουν κατάλληλες υπηρεσίες υγείας, όπως ορίζονται από τους νόμους. Στον αντίποδα, οι ήδη υπάρχουσες ελλείψεις σε ιατρικό προσωπικό στα κέντρα υγείας και τα περιφερειακά ιατρεία εντείνονται περαιτέρω από αυτές τις μετακινήσεις. Τα προβλήματα των νοσοκομείων με τα χιλιάδες κενά δεν λύνονται με την ισοπέδωση και την διάλυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Άλλωστε είναι οφθαλμοφανές ότι είναι άστοχη και ακατάλληλη η κάλυψη της 2βαθμιας με προσωπικό της 1βαθμιας που θα αδυνατεί να αντιμετωπίσει η 1βαθμια θα επιφορτίσουν ακόμη περισσότερο την 2βαθμια με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Ως απόρροια των παραπάνω, βιώνουμε συνεχώς και καθημερινά, μία διαρκή απαξίωση, εκβιασμούς, εξευτελισμό, εμπαιγμό, ψυχολογική, σωματική και οικονομική εξουθένωση.

Οι αγροτικοί ιατροί δεν είμαστε αναλώσιμοι! Δεν είμαστε ακόμα μία «λευκή μπλούζα τοποθετημένη για το θεαθήναι στα Τ.Ε.Π. ενός νοσοκομείου, ώστε να διαλαλούν οι διοικήσεις ότι όλα είναι καλώς καμωμένα και το σύστημα αντέχει ακόμα.

Ασθενοφόρα δίχως διασώστες

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το φετινό καλοκαίρι μία σειρά περιστατικών πανελλαδικώς, όπου συνάνθρωποί μας έχασαν τις ζωές τους περιμένοντας για ώρες ασθενοφόρα ή, ελλείψει αυτών, μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία με ακατάλληλα μέσα -ακόμη και σε καρότσες αγροτικών οχημάτων- ανέδειξαν το καθεστώς πλήρους υποστελέχωσης του ΕΚΑΒ και την εξευτελιστική αποδυνάμωση της προνοσοκομειακής και πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στη χώρα μας. Η "απάντηση" από την πλευρά των ιθυνόντων σε αυτή την εικόνα διάλυσης ήρθε τον Ιούλιο μέσω μιας Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, με την οποία γίνεται μια προσπάθεια (συγ)κάλυψης της δραματικής υποστελέχωσης του ΕΚΑΒ (την οποία εξοργιστικά χαρακτήρισαν "απρόβλεπτη") μέσω της μετακίνησης στρατιωτικών, πυροσβεστών, ακόμη και υπαλλήλων των τοπικών αυτοδιοικήσεων στη θέση οδηγών ασθενοφόρου. Οι προϋποθέσεις για τη μετακίνηση των ανωτέρω είναι απλώς 1) η κατοχή άδειας οδήγησης κατηγορίας Β' (δηλαδή απλού Ι.Χ. αυτοκινήτου!) και 2) η εκπαίδευση σε "βασικές γνώσεις παροχής πρώτων βοηθειών" (Ποιες είναι αυτές οι γνώσεις που θεωρούνται απλά βασικές και σε πόσο διάστημα και βάθος μπορεί να τις κατακτήσει κάποιος παντελώς άσχετος με το αντικείμενο;). Η Π.Ν.Π. αυτή τέθηκε σε άμεση εφαρμογή και έτσι σε πολυάριθμα Κέντρα Υγείας σε όλη την επικράτεια απεστάλησαν στρατιωτικοί ώστε να οδηγήσουν τα ασθενοφόρα. Θεωρούμε ότι αυτή η κίνηση είναι παντελώς εκτός λογικής, αλλά πρωτίστως είναι επικίνδυνη και ανεύθυνη, καθώς θέτει σε άμεσο και σοβαρό κίνδυνο τη ζωή των ασθενών, των ίδιων των ατόμων που βαπτίστηκαν οδηγοί και κάθε άλλου επιβαίνοντα. Προκειμένου να δικαιολογήσουμε αυτή τη θέση μας χρειάζεται να παραθέσουμε κάποιες πληροφορίες σχετικά με τη λειτουργία των ασθενοφόρων, οι οποίες διαπιστώσαμε πως δεν είναι ευρέως γνωστές ή κατανοητές.

Ένα ασθενοφόρο προκειμένου να μπορεί να προσφέρει ασφαλείς και αποτελεσματικές υπηρεσίες είναι αναγκαίο -και βάσει νόμου - να στελεχώνεται από δύο διασώστες ΕΚΑΒ (δηλαδή απόφοιτους της αντίστοιχης σχολής με διάρκεια φοίτησης τα πέντε εξάμηνα), οι οποίοι έχουν γνώσεις και ικανότητες διάσωσης και παροχής πρώτων βοηθειών και δευτερευόντως οδήγησης του ασθενοφόρου. Επομένως ένα ασθενοφόρο απαιτεί εκπαιδευμένους διασώστες και όχι απλώς οδηγούς! Ένας διασώστης γνωρίζει να απεγκλωβίζει, να σταθεροποιεί τη σπονδυλική στήλη, να μετακινεί ασθενείς με ποικίλους τρόπους και μέσα, να παρέχει ΚΑΡΠΑ (Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση). Οποιοσδήποτε άλλος δεν γνωρίζει επαρκώς τίποτα από τα παραπάνω, ακόμη και αν του παραχθεί κάποια "εκπαίδευση" ωρών ή ημερών.

Η κατάσταση αυτή έχει ως τελικό αποτέλεσμα τη ραγδαία υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας και δημιουργούν ένα κλίμα επισφαλούς εργασίας για τους εργαζόμενους. Η τωρινή σύνθεση των ασθενοφόρων σχεδόν σε όλη την επαρχία, με έναν μη-διασώστη στο τιμόνι και έναν αγροτικό ιατρό ως υγειονομικό προσωπικό είναι μια σύνθεση ακατάλληλη και ανεπαρκής, που δεν μπορεί αφενός να προσφέρει τη βέλτιστη προνοσοκομειακή φροντίδα στον άρρωστο, αφετέρου επιφορτίζει τους αγροτικούς ιατρούς με καθήκοντα που υπερβαίνουν κατά πολύ τις δυνατότητες και ικανότητές τους και τους συνθλίβει ψυχολογικά και σωματικά. Η μοναδική πραγματική λύση για την υποστελέχωση του ΕΚΑΒ είναι η μόνιμη πρόσληψη διασωστών και κανενός άλλου. Και διασώστες άνευ απασχόλησης υπάρχουν πολλοί, όπως φαίνεται και από τις πολυάριθμες αιτήσεις για εργασία στο ΕΚΑΒ και στα Κέντρα Υγείας έστω και με επικουρικές συμβάσεις, οι οποίες δεν γίνονται δεκτές! Μάλιστα, ένα γεγονός που καθιστά την παρούσα συνθήκη ακόμα πιο εξωφρενική είναι πως οι αποζημιώσεις και τα έξοδα για την μετακίνηση των στρατιωτικών αυτή τη στιγμή κοστίζουν στο δημόσιο περισσότερα χρήματα από ότι θα κόστιζαν οι μισθοί μόνιμων διασωστών.

Τέλος, θέλουμε να εκφράσουμε την ανησυχία μας σχετικά με τη χρήση ιδιωτικών εταιρειών ασθενοφόρων για τα εξιτήρια και τις διακομιδές ασθενών από δημόσια νοσοκομεία. Μια τέτοια λύση, στην οποία έχουν προβεί διάφορα δημόσια νοσοκομειακά ιδρύματα, υπονομεύει εγκληματικά τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα του Ε.Σ.Υ. Απαιτούμε την ουσιαστική ενδυνάμωση του ΕΚΑΒ και του Ε.Σ.Υ και απορρίπτουμε οποιαδήποτε διείσδυση ιδιωτικών κερδοσκοπικών συμφερόντων στη δημόσια υγεία.

Με βάση όλα τα παραπάνω είναι ξεκάθαρο πως δεν μπορεί να συνεχιστεί η παρούσα κατάσταση. Η διάλυση του Ε.Σ.Υ δεν είναι ένα ζήτημα που αφορά μόνο τους εργαζομένους στην υγεία, αλλά είναι ζήτημα όλης της κοινωνίας. Κόντρα στην αδιαφορία της πολιτείας, καλούμε τους συναδέλφους να συσπειρωθούμε στα συλλογικά μας όργανα και τους πολίτες να σταθούν στο πλευρό μας, ώστε να διεκδικήσουμε τα νοσοκομεία, τα κέντρα υγείας και την υγεία που έχουμε όλοι ανάγκη.

OI ΑΓΡΟΤΙΚΟΙ ΙΑΤΡΟΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΙΑΤΡΩΝ – ΟΙ ΑΓΡΟΤΙΚΟΙ ΙΑΤΡΟΙ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΟΡΙΣΤΕΙ
• ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΙΚΤΑ ΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΣΤΑ ΕΚΑΒ – ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΔΙΑΣΩΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΕΛΕΧΩΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΩΝ – ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΣΤΙΣ ΔΙΑΚΟΜΙΔΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ
• ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ, ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ ΙΑΤΡΕΙΑ
• ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΧΗ ΙΣΧΥΡΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΙΝΗΤΡΩΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΣΤΕΛΕΧΩΘΟΥΝ ΟΙ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ».