Η σχετική ανακοίνωση της ΠΟΕΔΗΝ αναφέρει τα εξής: «Για να έχει μέλλον η Δημόσια Υγεία πρέπει να αντιμετωπιστούν οι χρόνιες παθογένειες της υποχρηματοδότησης και της υποστελέχωσης.
Οι μισθοί μας κινούνται κοντά στην περιοχή του κατώτατου μισθού του ανειδίκευτου εργάτη.
Συγκριτικά οι μισθοί μας ΤΩΡΑ μετά την αύξηση 1/4/2025 και το έτος 2011:
Νοσηλευτής Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης: ο μισθός του νεοδιόριστου τώρα είναι 863,82 ευρώ, το έτος 2011 ήταν 803,92 ευρώ.
Βοηθός Νοσηλευτή ΔΕ: ο μισθός του νεοδιόριστου τώρα είναι 736,61 ευρώ, το έτος 2011 ήταν 757,74 ευρώ.
Τραυματιοφορέας ΥΕ: ο μισθός του νεοδιόριστου τώρα είναι 684,79 ευρώ, το έτος 2011 ήταν 677,40 ευρώ.
Επιμελητής Β’ ιατρός: ο μισθός του νεοδιόριστου τώρα είναι 1216,71 ευρώ και το 2011 ήταν 1264 ευρώ.
Όμως το έτος 2011 οι μισθοί κατ’ έτος που λαμβάναμε ήταν 14 και τώρα 12 αφού έχουν κοπεί το Επίδομα αδείας και τα δώρα εορτών. Ως εκ τούτων λαμβάνουμε πολύ χαμηλότερους μισθούς από το έτος 2011 παρότι η αγοραστική δύναμη του μισθού τώρα είναι πολύ χαμηλότερη από το έτος 2011. Αλήθεια ποιος πιστεύει με τέτοιους μισθούς θα προσελκύσει υγειονομικό προσωπικό στο Σύστημα Υγείας;
Ένας Νοσηλευτής με πλήρες κυκλικό ωράριο, 7 νύχτες, 7 απογεύματα, 3 αργίες το μήνα, λαμβάνει 100-150 ευρώ το μήνα ως πρόσθετες αμοιβές την ώρα που στο εξωτερικό για μια μόνο αργία λαμβάνουν πολλαπλάσια χρήματα.
Έχουμε κύμα μαζικών αποχωρήσεων υγειονομικών και μειούμενο συνεχώς προσωπικό στο ΕΣΥ. Με βάση τα στοιχεία του ανθρώπινου δυναμικού του Υπουργείου Εσωτερικών επιβεβαιώνεται το κύμα μαζικών αποχωρήσεων από το ΕΣΥ, το αρνητικό ισοζύγιο προσλήψεων αποχωρήσεων.
Το Δημόσιο Σύστημα Υγείας βρίσκεται στα όρια των αντοχών του εξαιτίας των σοβαρών ελλείψεων προσωπικού.
Από το τέλος της πανδημίας έως σήμερα έχουμε 4.000 λιγότερο προσωπικό στο Ε.Σ.Υ. παρότι ολοκληρώθηκε η προκήρυξη 7Κ. Πάνω από 2.000 επικουρικοί συμβασιούχοι συμμετείχαν και προσελήφθησαν ως μόνιμοι στον διαγωνισμό 7Κ. Έχουμε λοιπόν με κάθε νέα προκήρυξη μόνιμου προσωπικού ανακύκλωση του ίδιου προσωπικού με σαφή μείωση των συμβασιούχων εργαζομένων, αφού συμμετέχουν στους διαγωνισμούς μόνιμο προσωπικό με αυξημένη μοριοδότηση.
Στα Νοσοκομεία έχουμε 45.000 κενές οργανικές θέσεις με οργανισμούς πέραν της δεκαετίας στους οποίους δεν περιλαμβάνονται πολλά εκ των ανεπτυγμένων τμημάτων. Οι οργανικές θέσεις είναι περίπου 95.000. Υπηρετούν 25.000 συμβασιούχοι πολλών μορφών (επικουρικοί, ΔΥΠΑ, ειδικευόμενοι νοσηλευτές κλπ). Υπηρετούν 5.000 συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου στην καθαριότητα, φύλαξη, εστίαση που σταδιακά απολύονται όταν τα Νοσοκομεία ολοκληρώνουν τους διαγωνισμούς εκχώρησης των εν λόγω υπηρεσιών στους εργολάβους. Οι εργολάβοι στοιχίζουν τα διπλά χρήματα για το Δημόσιο και προσφέρουν συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα με ωράρια εργασίας πλήρους απασχόλησης και αμοιβές μερικής απασχόλησης.
Επιτακτική η ανάγκη απευθείας μονιμοποίησης των συμβασιούχων, καθώς επίσης και συνεχείς προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με επίσπευση των διαδικασιών από τον ΑΣΕΠ.
Το κύμα μαζικών αποχωρήσεων σχετίζεται με τις δυσμενείς συνθήκες εργασίας, την εργασιακή εξάντληση, τις συνεχείς μετακινήσεις, τις χαμηλές αμοιβές. Oι μισθοί μας βρίσκονται στην περιοχή των μισθών του ανειδίκευτου εργάτη και μάλιστα οι 2.500 συνάδελφοι του προγράμματος. 4.000 της ΔΥΠΑ λαμβάνουν εξευτελιστικούς μισθούς αφού δεν έχουν μισθολογική προαγωγή και επιδόματα. Αγωνιζόμαστε να χορηγηθούν όσα δικαιούνται με συνεχείς παρεμβάσεις σε συνεργασία με τους εκπροσώπους τους.
Στη χώρα μας λειτουργούν 3,5 κλίνες ανά 1.000 κατοίκους τη στιγμή που ο μέσος όρος στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 5,3 κλίνες ανά 1.000 κατοίκους. Αιτία πολέμου λοιπόν είναι οι καταργήσεις – συγχωνεύσεις Νοσοκομειακών μονάδων.
Τα περιφερειακά Νοσοκομεία θα πρέπει να ενισχυθούν για να μπορούν να είναι σε θέση να συγκρατούν τους ασθενείς στις περιοχές ευθύνης.
Με βάση τα στοιχεία του προϋπολογισμού οι δημόσιες δαπάνες υγείας παραμένουν καθηλωμένες στο 5,5% του ΑΕΠ δύο μονάδες κάτω από το μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ισοζύγιο προσλήψεων, αποχωρήσεων είναι αρνητικό. Με τέτοιες δημόσιες δαπάνες συνεχώς θα υποβαθμίζεται η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και θα ιδιωτικοποιείται περεταίρω το σύστημα παρ’ ότι οι ιδιωτικές δαπάνες υγείας στη χώρα μας αγγίζουν το 40% των συνολικών δαπανών (υψηλότερο στην Ευρώπη).
Τα απογευματινά χειρουργεία πρώτα επί πληρωμή και τώρα δωρεάν από το ταμείο ανάκαμψης, όπως και η κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των γιατρών, προς τα εκεί κατατείνουν. Τα απογευματινά χειρουργεία δεν μείωσαν τις λίστες αναμονής ακόμη και τώρα που γίνονται δωρεάν. Παρότι υπάρχει ενδιαφέρον από ασθενείς που βρίσκονται στις λίστες αναμονής, δεν υπάρχει προσωπικό να τα υποστηρίξει. Εάν υπήρχε επαρκές νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό και άνοιγαν οι αρκετές κλειστές χειρουργικές αίθουσες, σε λιγότερο του ενός χρόνου θα είχαμε ξεμπερδέψει με τις λίστες αναμονής στα χειρουργεία.
Δεν είναι δυνατόν οι Νοσηλευτές και οι άλλοι υγειονομικοί να είναι αναγκασμένοι να εργάζονται έως 67ετών ή 45 χρόνια για να πάρουν σύνταξη επειδή δεν γίνεται το αυτονόητο να θεσμοθετηθεί η ένταξή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.
Σήμερα το 35% του προσωπικού είναι με ελαστικές μορφές απασχόλησης και ως εκ τούτου προερχόμενοι από το ΙΚΑ (τώρα ΕΦΚΑ) είναι ενταγμένοι στα ΒΑΕ. Έχουμε νοσηλεύτριες που προσλήφθηκαν 17 ετών και θα χρειαστεί να δουλέψουν έως το 62ο έτος της ηλικίας, 45 χρόνια υπηρεσίας αφού δεν έχουν τη δυνατότητα συνταξιοδότησης με 40 χρόνια υπηρεσίας χωρίς όριο ηλικίας. Αρκετοί συνάδελφοι έχουν διαπιστωμένα σοβαρά προβλήματα υγείας με αναπηρίες πιστοποιημένα από υγειονομικές επιτροπές άνω του 67%. Νοσηλευτές με πάνω από 25 χρόνια υπηρεσίες με βάση επιδημιολογικές μελέτες τις οποίες καταθέσαμε στην αρμόδια επιτροπή που συστάθηκε στο Υπουργείο Εργασίας για την ένταξη στα ΒΑΕ αντιμετωπίζουν μυοσκελετικά προβλήματα. Πώς να αντέξουν να προσφέρουν ασφαλείς υπηρεσίες 67 ετών;
Για άλλη μια φορά ζητάμε όπως σύσσωμη η ελληνική κοινωνία ανεξαρτήτως πολιτικών αποχρώσεων να αποδοθεί δικαιοσύνη στην τραγωδία των Τεμπών. Να τιμωρηθούν οι ένοχοι αυστηρά».
