Εκπρόσωποι 22 εταιρειών της Συμμαχίας στήριξαν με την παρουσία τους τη συνάντηση που είχε ως πρωταρχικό στόχο τη συνεργασία, τη σύμπνοια και τη σύζευξη για τη δόμηση ενός επιστημονικού, ασθενοκεντρικού και διεπιστημονικού πλαισίου, το οποίο θα συνεισφέρει ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την καταπολέμηση της παχυσαρκίας.
Η Λίνα Νικολοπούλου έθεσε τα θέματα της συζήτησης και τόνισε πως δεδομένου ότι η παχυσαρκία είναι ένας δύσκολος τομέας, όπου εμπλέκονται πολλές ειδικότητες, προτεραιότητα σε αυτό το στάδιο είναι η επεξεργασία κοινών θέσεων για τα μεγάλα ζητήματα της παχυσαρκίας. Ένα από αυτά είναι οι προδιαγραφές λειτουργίας δημόσιων και ιδιωτικών ιατρείων παχυσαρκίας.
Υπογραμμίστηκε ότι ο ρόλος της Συμμαχίας δεν είναι να υποκαταστήσει το κράτος, αλλά να το συνδράμει, και ειδικότερα να βοηθήσει το ΚΕ.Σ.Υ. στο έργο του, συντάσσοντας και καταθέτοντας ολοκληρωμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις για έναν οδικό χάρτη για την καταπολέμηση της παχυσαρκίας. Θέσεις υψηλής προτεραιότητας στον οδικό χάρτη θα κατέχουν η εκπαίδευση των επαγγελματιών της υγείας και οι προδιαγραφές λειτουργίας των ιατρείων παχυσαρκίας.
Οι πέντε ομιλητές της συνάντησης έθεσαν μέσω των εισηγήσεών τους το πλαίσιο για τις προδιαγραφές λειτουργίας των ιατρείων και των κέντρων παχυσαρκίας.
Ο Νίκος Τεντολούρης στην εισήγησή του «Ιατρεία Παχυσαρκίας: Θέματα & διλήμματα» περιέγραψε τις απαιτήσεις για τον εξοπλισμό, τη στελέχωση και τη λειτουργία τους, με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία, και τόνισε τη σημασία που έχει η χρήση της κατάλληλης γλώσσας των επαγγελματιών υγείας προς τους ασθενείς αναφορικά με τους στόχους, τα οφέλη και τις επιλογές θεραπείας.
Στην εισήγηση του Αλέξανδρου Κόκκινου με τίτλο «Η αναγκαιότητα των Ιατρείων Παχυσαρκίας», κομβικό σημείο ήταν η αναφορά στα μείζονα εμπόδια για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας στην Ελλάδα. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται η μη αναγνώριση της παχυσαρκίας ως νόσου με κύρια επίπτωση τη μη διάγνωσή της από επαγγελματίες υγείας, η απόδοση ευθύνης στο άτομο με παχυσαρκία, η μη αντιμετώπιση της παχυσαρκίας με επιστημονικά τεκμηριωμένες μεθόδους και η απουσία αντίληψης των μηχανισμών επαναπρόσληψης βάρους. Ο κ. Κόκκινος, παρουσιάζοντας σχετικά δεδομένα, επέστησε την προσοχή σε μια κοινή παρανόηση: η πλειοψηφία των ασθενών και των γιατρών πιστεύουν ότι οι ασθενείς με παχυσαρκία μπορούν να χάσουν βάρος αν το αποφασίσουν. Στην πραγματικότητα, όμως, η παχυσαρκία δεν είναι επιλογή.
Η Ευαγγελία Χαρμανδάρη στην εισήγησή της «Ιδιαιτερότητες Ιατρείων Παχυσαρκίας για παιδιά & εφήβους» ανέφερε ότι η ψυχοκοινωνική κατάσταση των παιδιών διαφοροποιείται από αυτή των ενηλίκων, καθώς η ψυχοκοινωνική τους ωριμότητα εξελίσσεται. Χρειάζεται εξειδικευμένο προσωπικό όχι μόνο στα ιατρικά θέματα παιδιών και εφήβων αλλά και για τον ιδιαίτερο τρόπο προσέγγισης που απαιτείται. Πολύ σημαντική και κομβική είναι η συμμετοχή των γονέων και των κηδεμόνων στην αλλαγή τρόπου ζωής˙ κατά συνέπεια, η ενημέρωση και η εκπαίδευση γονέων και φροντιστών είναι καθοριστικής σημασίας. Αναφέρθηκε επίσης στο στίγμα, τονίζοντας ότι τα παιδιά και οι έφηβοι είναι πιο ευάλωτοι στο κοινωνικό στίγμα συγκριτικά με τους ενήλικες, γεγονός που τους κάνει πιο ευάλωτους στην κακοποίηση και τον εκφοβισμό και έτσι έχουν μεγαλύτερη ανάγκη ψυχολογικής υποστήριξης από τους ενήλικες.
Η Βάια Λαμπαδιάρη στην εισήγησή της «Συντονισμός καταγραφής δράσης Ιατρείων Παχυσαρκίας» αναφέρθηκε στο έργο του ΚΕ.Σ.Υ. Τόνισε τη σημασία ανάπτυξης ενός δικτύου ιατρείων, ειδικά για τον παιδιατρικό πληθυσμό ―ένας τομέας που είναι πολύ δύσκολος, γιατί αφορά τους γονείς, την οικογένεια στο σύνολό της και το περιβάλλον της. Πρόσθεσε ότι θα πρέπει να υπάρχουν ιατρεία σε κεντρικά τριτοβάθμια και τεταρτοβάθμια νοσοκομεία σε διασύνδεση με την εκάστοτε περιφέρεια. Η εισηγήτρια επίσης επισήμανε την αναγκαιότητα της καταγραφής στοιχείων του πληθυσμού, της ύπαρξης συστήματος παραπομπής ασθενών, καθώς και την αναγκαιότητα ανάπτυξης δικτύου ειδικών ιατρείων με εκπαιδευμένο πιστοποιημένο προσωπικό.
Η Γιούλη Αργυρακοπούλου, στην εισήγησή της «Διαμόρφωση ηλεκτρονικού ιστορικού για την παρακολούθηση των ασθενών με παχυσαρκία», επανέλαβε ότι βάσει κατευθυντηρίων οδηγιών συνιστάται η διεπιστημονική και ασθενοκεντρική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Συνεπώς, η καταγραφή του θεραπευτικού πλάνου σε ηλεκτρονικό ιστορικό είναι απαραίτητη για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης και της επίτευξης των στόχων από όλους τους εμπλεκόμενους επαγγελματίες υγείας. Το πρώτο πράγμα που καλούνται να κάνουν οι επιστήμονες υγείας, λοιπόν, είναι να αναγνωρίσουν, να καταγράψουν και να θεραπεύσουν τη νόσο, ή να παραπέμψουν τον ασθενή, ακόμα κι αν αυτός τους έχει επισκεφθεί για άλλο λόγο. Η ομιλήτρια παρέθεσε τις δυνατότητες που παρέχουν επιπρόσθετες πληροφορίες, όπως οι σχετικές με την ψυχική υγεία του ατόμου ή και η χρήση επιπλέον εργαλείων π.χ. ερωτηματολόγια.
Ακολούθησε διάλογος αναφορικά με τους προβληματισμούς που τέθηκαν μέσω των εισηγήσεων για τον ρόλο των διαφόρων επαγγελματιών υγείας στο διαμορφούμενο τοπίο, σχετικά με την πρόληψη, την αναγνώριση και τη διαχείριση της παχυσαρκίας, ενώ η συζήτηση επεκτάθηκε στους στόχους και τα μελλοντικά σχέδια της Συμμαχίας.
Οι εκπρόσωποι των μελών της Συμμαχίας κατέληξαν στο ότι θα επικεντρώσουν τις δράσεις τους, καταρχάς, στα ζητήματα όπου υπάρχει ομοφωνία.
Στόχος όλων των επιστημονικών εταιρειών είναι να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της παχυσαρκίας με συνεκτικό τρόπο και να αναπτυχθεί κοινή κουλτούρα, απαραίτητη για τη συνεργασία, τη σύμπνοια και τη συνέργεια.
